Zahir.
Farah'ın sesini artık algıyamıyordum. Dudaklarımdan dökülen isimle zaman algımı yitirmiştim. Yasmin bunu gerçekten yapmış mıydı? Hayatımı cehenneme çevirmiş miydi?
Tam yirmi sekiz gündür yaşayan bir ölüden farksızdım. Karımı kaybetmenin acısı günden güne beni küle çevirmişti. Oysa hep şöyle derler: "Zaman unutturur. Acılarınızı hafifletir." Bunu söyleyenin de ecdanını sikeyim!
Gün geçtikçe daha kötü olmuştum. Karımsız aldığım nefes bile sırtıma bir yük gibi biniyordu.
"Zahir beni duyuyor musun?" Farah'ın yüzüme attığı tokatla düşüncelerimden sıyrıldım. Bu iki olmuştu eğer üçüncü kez bana tokat atarsa... atsın amına koyim. İsterse boynuma bir urgan geçirsin gıkım çıkmaz. Bana karımın yaşadığını söylemişti ya varsın kafama sıksın.
"Duydum." dedim Farah'a bakarak. Ardından onu k
