Lina Sungurlu
"Baba!" dedim haykırarak. Ağzımdan bu kelimenin ilk kez bu şekilde çıkacağını hayal etmemiştim.
Babam burnundan soluyordu. Zahir ise dimdik bir şekilde hiçbir acı belirtisi göstermeden bekliyordu. Kolundan sızan kan umurunda bile değildi. Babam, Zahir'i kolundan sıyıracak şekilde vurmuştu. En azından öldürecek şekilde vurmamıştı.
Annem üzerindeki şoku atlatır atlatmaz babamın karşına dikildi.
"Sancak! Sen ne yapıyorsun?!" Yaptığı ortadaydı, bir an bile tereddüt etmeden tetiğe basmıştı. Zahir'le evli olmam bile böyle bir öfke yaratıyorsa, o nikah masasına ne şartlar altında oturduğumu bilse kim bilir neler yapardı. Babamın asla öğrenmemesi gerekiyordu.
"Bu piç derhal kızımdan boşanacak!" Sesi keskin ve kararlıydı.
Boşanmak mı?
Babam bunu sağlayabilir miydi?
Çünkü
