Farah.
Telefonumun alarmıyla yattığım yerden sıçradım. Esnerken bir taraftan da telefonumu arıyordum. Dün gece geç saate kadar babamın çalışma odasında çalışmış sonra da deri koltuklardan birine kıvrılıp yatmıştım. Sonunda telefonumu bulmuştum; koltuk başlığının arasına sıkışmıştı.
Ekranda ki alarmı görünce içimde bir burukluk hissettim. Normalde bu saatte kalkar ve emniyete yetişmek için telaşla hazırlanırdım.
Artık buna gerek kalmamıştı.
Çünkü ben artık polis değilim.
Sırtımı koltuğa yasladığımda düne göre daha iyiydim. Dün babamın ölümüyle beynim tamamen durmuş gibiydi ama şimdi...
Gayet kafam yerine gelmişti.
Dün gece de geç yatma nedenim buydu.
Bazı şeyler daha anlamlı gelmeye başlamıştı. Araştırdıkça babamın çok daha fazlasını sakladığını gördüm. Hayatında bir çok sır v
