Make Her Leave

7

There are things that we can't control and understand, and sometimes we are afraid of it.

"Oo naalala ko din. Iyon ang unang putaheng niluto mo. anak." Masiglang sabi ni Mommy. Ngumiti ako, they remember it. But I don't.

Ayoko sana na maalala iyon, pero may mga taong nandyan para hindi ko iyon makalimutan.

On that day sa canteen. Umuwi akong luhaan. Umiling ako, I always cried back then. At lagi siyang dahilan nun. Sa kanya pala umikot ang mundo ko.

"It's all in the past, besides, epic fail naman yun. Hindi masarap. " Natawa ako.

"No." Napalingon ako kay Alconso. Nanghihina itong nagsalita. "Your wrong." Kumunot ang noo ko. Hinihintay ko pa ang sunod niyang sasabihin pero na nahimik na naman siya.

"Oo nga, sarap na sarap ka noon. Tinago mo pa nga sa kwarto mo." I snap at him. T-Tinago niya?

Napatingin ako sa kanya pero nagkibit balikat lang siya. I don't really understand. Kung ganon ay kinain niya din? Naalala ko na may natira pa doon sa bahay nila.

Yung bigay ko mismo lang ang natapon, pero may natira pa… at yun yung kinain niya.

"Akin yon." Nakatitig ako sa kanya.

"Hindi, yun sayo." Mapait kong sabi. Ramdam ko ang titig saakin nila Mommy at Tita. "Dahil, tinapakan at tinapon mo yung para sayo… Diba?" Pagak pa akong natawa ng maalala na naman iyon.

"Anijessa…" si Mommy. Hindi ko napigilan ang pag ngilid ng luha ko. I stand up.

"Banyo lang." Aalis na sana ako ng hawakan niya ako at titigan sa mata. It's sad and lonely. Ngayon ko lang iyon na kita sa mata niya.

"I'm sorry, Baby." Binawi ko ang kamay ko.

Tumakbo ako at tinungo ang banyo. I cried. Yung effort ko nung araw na iyon. Yung mga nasayang ko. Lahat bumalik sakin. Tapos. Tapos…

"Hindi… ginawa na rin niya to noon." He acted so kind to me, he acted like a caring person. Pero kinabukasan ay malamig na ulit..

I thought I'm done crying, but here I am, crying for the same man again.

Matapos kong ayusin ang sarili ay bumalik na ako. Nagseserve na ng food ng umupo ako. Tahimik ang mga magulang namin.

"Mom, Dad. Aalis pala ako bukas ng umaga. Bisitahin ko si, Vince." Pupunta ako kila Vince. Miss ko na ang inaanak ko.

Doon ay mababaling ang atensyon ko.

"Okay." Naging payapa na ang gabi. Hanggang sa natapos ang pagkain ay hindi ko na sinubukan na tignan pa ulit siya.

Naka bawi naman sila Mom, they talk alot of things I can't understand. Wala naman din doon ang isip ko.

" Salamat at pinaunlakan niyo kami. Let's meet again, hija." Ngumiti ako.

Agad akong pumasok sa kotse. Without looking at him. I just can't. Nasa back seat ako. Biglang tumikhim si Daddy.

Kanina ko pa din na papansin na tahimik ito. He is looking at me through a rearview mirror.

"Are you alright?" He ask. Tumango ako.

Nakaidlip ako sa buong byahe kaya ng makapasok sa kwarto ay agad akong nag ayos dahil sa antok na antok na ako.

Humiga ako sa kama, ngayon ko lang naramdaman ang labis na pagod. Buti din nakatulog ako agad.

Kinabukasan ay kila Vince ako pumunta, doon ako nag stay. Kasama niya ang asawa, may business din kasi ang mga ito kaya hands on din sila sa anak.

She's 3 years old, bibo at makulit na din. Medyo iyakin nga lang.

"Oh! My baby, stop crying. Let's wait Dada okay? Hmmm." Alo naman ng ina nito sa anak.

Nagulat pa nga ako ng malaman ko na half sister niya si Dea, She's is Althea. Sya ang napangasawa ni Vince.

"Pasensya kana, kay Alea. Ganito lang ito pag gutom." Hinging paunmanhin niya.

"Normal lang naman sa baby. Cute niya nga e." Natatawang sabi ko.

"Syempre anak ko yan." Biglang sabat ni Vince. Nag lalakad ito habang dala ang gatas ng bata.

"Tsk. Manang mana sayo! Iyakin." Sabi ni Althea. Natawa ako lalo.

"Kapal mo!" Ani nito sa asawa.

"Sus, alam ko iyon. Wag kana mag kaila, tama ang asawa mo. Iyakin ka nga." Natatawang gatong ko. Nakipag apiran sakin si Althea.

"Bwesit. Pinagtulungan pa ako." Kinuha niya si Lea at siya na ang nag padede niyon.

"Umuwi kana nga, pumunta ka lang dito para tulungan yang asawa ko bullihin ako!" Kitang kita ang asar sa muka nito.

"Hoy! Baka ikaw ang paalisin ko?" Tanggol naman sakin ng asawa niya.

" Biro lang, hehe. Ikaw naman mahal."

Natawa na lang ako. I’m so happy for them.

" Ikaw, tanda mo na wala ka paring boyfriend? Si Alconso parin ba?" Bigla naman nawala ang ngiti ko at sinaman siya ng tingin. Hayop na to pinaalala pa.

"Pake mo?" Anas ko. Humalakhak ito.

"Alconso? Alconso Welba?" Tanong naman ng asawa ng lalaki. Umirap ako. Daldal ampota!

"Oo, patay na patay iyan doon. Hindi pa ata nakaka move on." Agad ko siyang hinampas ng unan na hawak ko.

"Letche ka! Move on na to! Wala na akong gusto doon." Anas ko.

"Mamatay man?" Nakangisi ito.

"Mauna ka!" Humalakhak ito kaya lalo akong sumimangot.

"Hindi, eto seryoso. May partnership na magaganap ah?" Nakapa chismoso talaga.

"Yeah. Hindi ako papayag no. Di' ako papakasal doon." Nanlaki ang mata niya.

"hala totoo?" Kinikilig na sabi ni Althea.

Nagpangalumbaba ako, nasa kusina kasi kami. Dito na lang kami tumambay. May snacks din kaya okay din dito.

" Hindi naman ako papayag."

"Wee? Pero deep inside? Hahahah" siraulo. Inirapan ko siya.

" Tumahimik ka! Epal."

Gabi na nang umuwi ako ng bahay, papasok na ako ng gate ng maaninag ko ang isang itim na kotse.

At nang makalapit ng tumuyan ay nakita ko si Alconso. Nakahilig sa sasakyan at tila may hinihintay.

I park my car and go out, nakatitig ito sa akin ng matiim. Seryoso ang muka at magulo ang buhok.

"it's 11:00." Tumaas ang kilay ko. " Bakit ngayon kalang?"

"bakit ka nandito." Balik kong tanong. I have my damn watch! Pumanewang ako ng harapin sya.

"You should've called me..." He said with tiredness.

"Why would I?"

"Ayoko lang mapahamak ka." Tumawa ako ng pagak.

"Your concern now? I don't need it." Lalagpasan ko sana siya ng kabigin niya ako at hinarap sa kanya.

My eyes gets bigger when I felt the soft and smoothing lips that touched mine.

Lahat ata ng dugo ko ay umakyat sa mukha ko. I can't even push him away dahil sa pagkabigla.

Humiwalay siya. Naka ngisi ito at mapupungay ang mata.

"Kanina pa ako dito, tapos susungitan mo lang ako..." Nakaawang ang labi kong natulala sa kanya.

I can't believe he kissed me again…

What the hell!!!

Ramdam ko padin ang lambot niyon, lalong lumapad ang ngisi niya sakin.

"B-Bakit mo… ginawa iyon." Bakit ha! Tangina! Yung puso ko.

Pumikit ako ng mariin ng hindi kumalma ang puso ko sa sobrang bilis. Kumalma kana please.

Hindi ako makapag isip ng maayos. Lintik!

"Naakit ako sa labi mo, lalo na pag nagsusungit ka." Inaayos ko ang sarili.

"Umayos ka! Sino ka para na lang basta akong halikan!" Nagulat ako ng kabigin niya ako sa bewang kaya ramdam na ramdam ko ang katawan niya sakin.

"Malalaman mo rin, pero sagutin mo muna ang tanong ko, saan ka galing?"

Tinulak ko siya dahil naiilang ako, pero hindi niya talaga ako pinapakawalan.

"Pwede ba! Bitiwan moko, hindi ko sasagutin iyan. I don't owe you an explanation!" Banas na banas na ako sa lalaking ito.

Tumango tango siya.

"Then, we'll stay like this until you answer my question." Bwesit na lalaki. Bakit niya ba ito ginagawa? I'm not a gullible kid he knew back then.

"Kila Vince! Don ako galing, Kuya!" Madiin kong sinabi ang huling salitang iyon. Naningkit ang mata niya at umigting ang panga.

"Kuya?" He mocked. "Hindi tayo magkapatid." Kita ko ang pagakairita sa mata niya.

Ngumisi ako, hindi naman talaga.

"Oo nga, pero mas matanda ka parin naman diba? At iyon naman ang gusto mo na itawag ko sayo? Diba Kuya?" Ngumiti ako ng mapangasar.

"I'm your lover, Baby. So stop calling me kuya."

Lover! Kailan pa? E kinamukuhian niya ako? Diba?

" Really? As far as I can remember, you dislike me. You even push me away. You pretended back then. Right Kuya!"

Tumitig siya ng mariin. Hindi siya sumagot at nakipagtitigan lang sakin. Kaya pilit kong umalis ay hindi niya parin ako mabitawan.

"I already get it. Alam ko na. Kung na guilty ka, ay hindi na kailangan." Halos mapapiyok ako. Kung napipilitan na nanan siya na pakisamahan ako dahil sa parents ko at Mommy niya ay di' kailangan.

Hindi din kailangan na ma guilty pa siya. Hindi niya na kailangan pang lumapit to console my feelings.

Hindi ko din kailangan ng awa niya.

"No..." He said, his voice broke." I… I'm sorry, Baby."

Inipon ko ang lakas ko at tinulak siya. Nangilid na ang luha ko.

"Okay! Fine! Pinapatawad na kita! Sa lahat ng pangbabalewala mo sa lahat ng sakit. Pinapatawad na kita. Kaya pwede ba, umalis kana. I don't want another drama."

Agad akong pumasok sa bahay, patakbo akong pumasok sa kwarto ko. Iyak ako ng iyak sa habang nakadapa sa kama ko.

Noon pa man, ito na ang karamay ko, bukod sa sarili ko. Ito ang taga salo ng luha ko…

Biglang bumuhos ang ulan. Sobrang lakas niyon, tila dinadamayan din ako. Dapat talaga ay hindi na lang ako dito umuwe.

Sana ay nag bakasyon na lang kami nila Mom sa states, o ibang lugar… huwag lang dito…

Tumayo ako at sinilip ang bintana, but he is still there. Nakatayo kung saan ko siya iniwan. Nababaliw na ba siya? Wala ba silang tubig sa bahay at ninamnam niya ang tubig ulan? Stupid.

"Aghhh!" Hindi ko na napigilan, I open the door.

Nanginginig pa sya sa lamig kaya napaiwas ako ng tingin. Basang basa siya sa ulan.

"Oh, pumasok ka muna. " Lumapit siya sakin at inabot ang tuwalya.

"Salamat." Tumalikod ako.

"Ano ang iniisip mo at hindi ka pa umuwi? Nabutan ka tuloy ng ulan."

May isang katulong akong inutusan para kumuha ng damit ni Dad. Iyon muna ng papasuot ko sa kanya.

"Can I stay here?" Kumunot ang noo ko.

"Malakas ang ulan… madulas, so… can I stay here, for tonight?"

Parang may biglang kumislot sa tiyan ko, this is the first time. Kinakabahan ako. Wala pa naman sila Mom dahil nasa out of town ito.

"Kung hindi ka komportable… sa kotse na lang ako.." napaawang ang labi ko.

"No, konsensya ko pa. May guess room sa taas..."

Tumango siya.

"Magbihis ka na muna." Sabi ko. Tumango siya. Tinuro ko ang banyo sa may sala at hinintay ko sa sa couch.

Ilang minuto ang lumipas ay lumabas siya, natulala ako sa suot niya. Isang puting t-shirt at panjama.

Bakat na bakat ang… muscles and… umiling ako. What are you thinking! Gosh nakakahiya!

"Eto tubig..." Kinuha niya iyon at naupo sa tabi ko. Hindi ako mapakali.

"May boyfriend kana?" Tanong niya.

Umuwang ang labi ko, ilang sigundo iyon bago ko siya sinagot.

"Wala."

He lick his lips.

"You told me before, you want me to be your boyfriend." Ngumiwi ako. Seriously? Umiwas ako ng tingin.

"That's long ago! I forgot that." Liars go to hell!

"You want me to wait for you..." Dagdag niya pa.

Putek! Ano bang nakain neto at inaalala pa iyong mga sinabi ko noon?

"you know what, aakyat na ako. Mag hanap ka ng guestroom sa taas, madami don." Tumayo ako at umakyat na.

Napasandal ako sa pinto habang nakahawak sa dibdib ko, sobrang kabog ang naramdaman ko.

Bakit ba niya pinapaalala iyon? Kinakalimutan ko na ang lahat ng nangyari noon, hindi ko alam kung anong iniisip niya at sinabi pa iyon.

Napapikit ako ng mariin ng pumasok sa isip ko ang maaring dahilan niya kung bakit niya ito ginagawa.

Pero agad ko iyong inalis, Imposible! Hindi iyon mag kakagusto sakin. Napaka imposible naman. Isang kapatid lang ang turing niya sakin.

Maaring na guilty siya ngayon sa ginawa niya pero. Hindi sa dahilang naisip ko. Pero bakit kailangan niya pang iparamdam na…

Ah! Basta! Hindi iyon mangyayari. Hindi…

Sa dami ng iniisip ko ay mabuting nakatulog ako agad, pero nagising ako ng mauhaw.

"f**k!" I forgot my water!

Wala akong nagawa kung hindi ang tumayo, ito ang hindi ko matiis ang uhaw. Antok na antok pa talaga ako.

Parang lasing ako ng naglalakad papuntang kusina, bakit ba hindi ko natandaan ang tubig na iyon?

Kung ano ano na naman kasi ang naiisip ko, umiling ako. It's not really healthy to be involved with him.

I'm half awake while walking, hindi ko na napansin na hindi pala ako magisa doon.

Isang bulto ng tao ang nagpagising sakin, of course I know him, his back is very familiar.

He is awake? Anong oras na ba?

Dahan dahan akong naglakad para hindi ko siya maistorbo. Kinakabahan ako, gusto kong suntukin ang puso sa pagtibok niyon.

Pumunta ako sa ref, at kinuha ang bote ng tubig. Aalis na sana ako ng may tumikhim, I look at him and stand straight.

He look at me from head to toe. His eyes gets dark. I look at myself, f**k! You stupid b***h!

He gulp hard and whisper some curses. I don't know what to do, na bato ako sa kinatatayuan ko ng maalala na. Naka panti lang at sando ako, sobrang nipis pa.

My underwear is a satin string at kulay red pa ito! I don't even wear bra! Tangina! Sana pinatay niyo na ako mismo sa kinatatayuan ko.

My cheeks heated when he lick his lips and look at me with lust in his eyes, napalunok ako.

"Do you always go out of your room like that?" He ask. He smirk when he roam my body.

Nanginginig ang tuhod ko, I suddenly feel excited, hindi ko dapat maramdaman. Hindi na dapat bago ito sakin. Even my maids saw me with my night wear.

And it's okay no pressure, I even go to beach with two piece but it wasn't a big deal.

Thinking about that makes me wake, I compose myself. Nabawi ko naman agad at tinaasan siya ng kilay.

"Yes." Madiing sabi ko kahit medyo kinakabahan.

"Hmm." I roll my eyes when he walk near me. I panick.

"Stop! Huwag kang lalapit sakin." He smirk at mas lalong lumawak iyon.

Itinaas niya pa sa ere ang dalawang kamay.

"Chill! Huwag mo naman masyadong ipahalata… anyway, I won't do anything, baby. Don't worry."

Ng makalapit ay hinawakan niya ang pisngi ko, napaigtad ako dahil sa bultaheng dumaloy sa kaibuturan ko.

Damn self! Kalma, si Alconso lang yan!

Itinabig ko ang kamay niya! I look at him with disgust. Hindi ko ibibigay ang gusto niya. He simply wants to flirt with me!

The guts of this man!

"You look like a maniac tambay! Stop looking at me like that!" I hissed at him.

He just look down, when he look up again at me he is smiling wildly.

"well baby, isang babae lang naman ang minamanyak ko." Tumaas lalo ang kilay ko. So inaamin niya?

Nanibago ako, this is the first time we talk like this.

"are you referring to me?" I can't believe this! Paano ba ako napunta sa sitwasyong ito..

"Yes you are." Napaatras ako.

"Pwes! Hinding hindi mo ako makukuha!" Sabi ko sa kanya, I'm sure of what I said. Hindi na ako ulit bibigay sa kanya.

Nawala ang ngisi niya, he became serious and determine.

" Let see." He said, nilagpasan niya ako. Pero bago siya makaalis ng tuluyan ay may binitiwan siyang mga salita na nagpakaba sakin . " Nakuha ko ang puso mo noon. Makukuha din kita ulit ngayon, tapos na ang pagtitiis ko, Anijessa. Akin ka mula ulo hanggang paa. "

With that he left me dumfounded.