Chapter 17
1659 Words
Chapter 17
- Lucas' POV -
Lumipas pa ang ilang mga araw ay lalo kaming naging awkward ni Genny. Minsan nga ay hindi na kami matiis kasama ang isa't isa. Gusto ko na syang yakapin at mahalikan pero mas nangingibabaw sa akin na ayaw nya at galit parin sya.
Kahit naman gustong-gusto ko syang makausap ay sya mismo ang umiiwas sa akin at para bang ayaw na ayaw nya talaga akong nandyaan. Hindi ko alam kung ano na ang mararamdaman ko pero ayoko na talagang ganito kami palagi.
Kinuha ko ang phone ko at nabasa doon na pupunta daw ang pamilya namin dito sa bahay. Agad ko namang nilinis ang buong paligid habang ang asawa ko ay natutulog parin hanggang ngayon. Hindi na din ako nag-abalang gisingin sya.
"Ohh, nasaan si Genny?" Agad na tanong ng kambal nya.
"Nagpapahinga." Sabi ko at pumunta sa kusina para kumuha ng snacks para sa kanila. Pagbalik ko ay nag-iikot na sila sa bahay namin.
"Ang ganda pala ng bahay mo." Komento ni Ara. "Bakit kasi kayo lang ang pwedeng magbahay dito? Kaya din naman naming magtayo nang sa amin." Maratay pa nitong dagdag.
"Kay tita Luna ka mag-reklamo." Sabi ko naman.
"Ayoko nga!" Agad nyang angal. Napailing naman ako at inilapag na ang pagkain na dala ko.
"Sino nagluto?" Tanong ni Sarah.
"Ako." Sagot ko.
"Sorry, we're late!!!" Malakas na sigaw galing sa labas. Alam ko na agad kung sino ang mga iyon.
"Shhh!!!" Sabi naman nila.
"Sorry." Sabi ulit nila at tahimik nang naglakad papalapit sa amin.
"Sino bang natutulog?" Tanong ni Lily.
"Si Genny." Sabi ko at tumayo na dahil gusto ko nang gisingin ang asawa ko.
"Saan ka pupunta?" Tanong naman nila sa akin.
"Aakyat lang." Sabi ko at umakyat na. Papasok palang sana ako sa kwarto ng mauna itong bumukas at ibinugad noon ang asawa ko.
"May tao ba sa baba?" Tanong nya.
"Hmm. Nandyaan yung pamilya natin." Sabi ko.
"Bakit di mo ako ginising?" Tanong nya.
"Ang sarap kasi ng tulog mo. Ayoko namang maputol yung masaap mong pahinga." Sabi ko at lumapit sa kanya at niyakap sya.
"L-Lucas, ano ba?" Tanong nya habang ako ay nakayakap sa kanya.
"Pwede bang ganito muna tayo saglit? Namiss ko lang yakapin ka." Malungkot kong sabi. Sandali kaming natahimik at hinayaan nya lang akong yakapin sya.
"Mahal kita." Sabi nya.
"Mahal din kita." Sagot ko din.
"Ang drama, ha? Umakyat ka lang para magdrama?" Biglang may nagsalita sa gilid namin. Nang tignan namin kung sino iyon. Naroon na ang mga kapatid namin at nakatingin ito sa amin ng may pandidiri.
"Grabe, ang pangit nyong dalawa tignan." Sabi ni Ara.
"Oo nga. Ang sagwa." Sabi naman ni Lyla at kumaway sa asawa ko. "Hi, sis." Sabi pa nito.
"Hi." Malumnay na sabi ng asawa ko.
"Bumaba na nga kayo." Sabi ko at inalalayan na ang asawa ko palabas ng kwarto hanggang sa makababa na kami.
"Oww, you're pregnant." Excited na sabi ng mga ina namin at magkasabay na lumapit sa asawa ko.
"Ohh, my. Bakit hindi namin alam na magdadagdagan na kayo ng isa?" Tanong ni Mommy.
"Kasi, nauna kasi yung bakasyon naming naging disaster." Ang asawa ko ang nagsabi noon.
"Bakit?" Tanong nilang lahat.
"Pumunta kasi kami ni Lucas sa Batangas at balak naming magdateーーー"
"Nagpunta kayo ng Batangas para lang magdate?" Tanong ni Ara na nakapagpaputol sa pagku-kwento ng asawa ko. Sabay naman kaming tumango.
"Ang lakas nyo." Sabi naman ng iba nyang kapatid namin.
"Tapos hindi naman alam ni Lucas na allergic ako sa seafoods kaya ayon ang inorder nya kaya umatake ang allergies ko." Mahinahong sabi ng asawa ko sabay kuha sa akin ng tubig na dapat iinumin ko.
"That's mine." Mahina kong sabi at itinuro pa ang baso na ubos na ang laman dahil ininom na nya.
"Tapos? What happened next?" Tanong ng daddy nila.
"Naospital ako at bumalik na ang ala-ala ko." Sabi nya na parang walang pakialam.
"Talaga?!" Tanong nilang lahat.
"Oo nga." Sagot aming dalawa. Muli naman silang nagdiwang lahat. Katulad ng pagdiriwang nila ng malamang buntis ulit si Genny.
A Few Moment Later. . .
Makalipas ang ilang minuto ay nakauwi na ang pamilya namin. Kakatapos lang din naming maghapunan at maliligo nalang kami ni Genny bago kami matulog. Kakatapos nya lang habang ako naman ay palabas na ng banyo.
Paglabas ko ay nakahiga na si Genny at sinusuklay nalang ang buhok nya. Tahimik akong lumapit sa kanya at niyakap sya. Agad din naman syang timigil sa ginagawa nya at niyakap na din ako, hindi katulad kanina.
"I miss you." Sabi ko.
"Talaga?" Tanong nya sa akin.
"Oo nga." Sabi ko pa at inamoy ang buhok nya. Hinawakan ko ito at dahan-dahan itong hinaplos.
"Kunin mo nga yung blower doon." Sabi nya na agad ko namang ginawa. Isinaksak ko ito at ako na din ang nagpatuyo ng buhok nya. Makalipas pa ang ilang minuto ay natuyo na ito.
Ibinalik ko na ang blower sa lagayan nito pagkatapos ay dumiretso na agad ako kay Genny. Muli akong yumakap sa kanya at agad nya iyong inalis. Nagtaka ako dahil parang kanina lang ay ok lang kami.
"Anong problema?" Tanong ko sa kanya. Binigyan nya naman ako ng tingin na hindi ko mabasa kung ano ang nilalaman.
"Lucas..." Mahina nyang sabi at hinala ako. Napahiga ako sa kama namin at dahil towel lang ang nakatakip sa ibabang bahagi ng katawan ko ay madali nya itong natagal.
"Genny, you're pregnant. Hindi natin pwedeng gawin to." Sabi ko habang pilit syang pinipigilan pero halata namang iba ang gusto ng katawan ko.
"Lucas..." Sabi nya nanaman. Nanigas ang mga ugat ko ng hawakan nya ang masilang buto at parte ng katawan ko. "Lucas..." Ngayon ay inuungol na nya ito kasabay ng mabilis nyang pagpasok ng alaga ko sa bibig nya.
Dahil sa biglaang kilos nya at mabilis akong nilabasan. Kahit kaunti lang iyon ay alam kong hindi iyon magkakasya lahat sa bibig nya. Agad nya itong linunok lahat at nakakagulat na parang kulang pa ito sa kanya dahil nagsimula na nyang galawin ito sa loob ng bibig nya.
Hindi pa lumipas ang ilang minuto ay may lumabas nanaman sa akin habang sya ay sinipsip ulit lahat ng pwede nyang masipsip. Hindi ko alam kung anong oras na sya tumigil pero wala na akong lakas dahil ang dami kong inilabas dahil sa kanya.
Kinabukasan ay sya pa ang nagulat dahil sa kawalan ko ng damit. Ayaw nya ding maniwala sa akin na sya ang may gawa nito at talagang mananakit pa sya para lang maitanggi ang lahat ng mga ginawa nya kagabi.
______________________________
Makalipas ang ilang buwan. . .
"Ahh!!! Lucas!!!" Sigaw nya habang namimilipit na sa sakit.
"Sandali lang. Malapit na tayo." Sabi ko at mas binilisan ang pagmamaneho ng sasakyan ko.
"Lucas!! Ano ba?! Bilisan mo!!!" Sigaw pa ng asawa ko galing sa likod ng kotse ko. Hindi na ako sumagot at binilisan nalang ang pag-andar ng kotse. Nang makarating kami doon ay agad ko syang inilabas at dinala sa emergency room.
"Dok!! Manganganak na ang asawa ko!!" Sigaw ko. Agad naman silang tumalima at dinala sa isang kwarto ang asawa ko. Nagtaka naman ako dahil dinala lang nila ang asawa ko sa kwarto habang namimilipit parin ito.
"Bakit hindi nyo pa tulungang manganak ang asawa ko?! Bakit dinala nyo lang sya sa isang kwarto?" Sigaw ko sa kanina. Hindi naman ako pinapansin ng iba at may lumapit lang sa akin.
"Sir, kumalma lang po kayo. Kami pong bahala sa asawa nyo." Sabi ng isang nurse na lumapit sa akin at ngayon ay iniwan ulit ako.
"Paano ako kakalma?!" Sigaw ko habang nasa gitna ng daan at nasa labas ng kwarto ng asawa ko.
"Lucas!" Sigaw galing sa kung saan. Agad akong napaharap doon at nakita ang pamilya nanaman namin.
"Paano kayo nakarating dito? Hindi ko pa naman kayo tinatawagan, ahh?" Sabi ko sa kanila.
"Connections?" Parang nagtatanong pang sabi nila.
______________________________
Makalipas ang ilang minuto ay nakaraos na din ang asawa ko. Sa wakas ay nailabas na nya din ang anak namin na hindi ko alam kung paano nyang nailabas iyon dahil parang mapakalaki naman ata ng batang ito.
"Hi, baby. I'm you're Dad." Sabi ko habang buhat ang anak ko.
"Hi, baby." Sabi naman ni Genny. Ibinalik ko sa tabi nya ang bata pagkatapos ay agad nya itong niyakap. Hindi ko alam pero talagang napakaganda ng batang ito. Halatang naggaling ito sa akin dahil kamuhkang-kamuhka ko ang bata.
Kung gaano ako kakisig ay sya namang cute ng anak namin. Nadagdag pa ang matatabanyang mga pisnge. Kanina pa pinag-aagawan ang anak namin at palagi itong umaatungal kapag hindi kami ang nagbuhat sa kanya.
Panay din ang komento nila na namana daw ng anak namin ang pagiging mailap nito sa mga tao. Kahitna medyo naging maingay ay naging tahimik naman ng magsiuwi sila at kaming tatlo nalang ang naiwan sa loob ng kwarto.
Doon na sila nakatulog lalong-lalo na ang anak kodahil iyak ito ng iyak habang binubuhat sya ng mga tita, lolo't lola nya. Panay ang tawa namin ni Genny dahil talagang umaatungal ito kahit hawakan lang sa kahit anong parte ng katawan nya.
"You did a great job." Nakangiting sabi ko habang nawak ang kamay ng anak kong natutulog sa tabi nya.
"I know." Sabi nya at marahang hinaplos ang ulo at buhok ng anak namin.
"I love you." Sabi ko,
"I know." Pag-ulit nya sa sinabi nya kanina. Napanguso naman ako dahilan ng mahina nyang pagtawa. "I love you more." Sabi nya sa wakas at binigyan pa ako ng halik.
Akalain mo, ano? Parang kailan lang ay tumatanggi lang kami sa kasal na gusto ng mga magulang namin pero ngayon ay masaya na kami ngayon dahil sa supling na meron kami ngayon. Sana maintindihan nyo na minsan, ang mga bagay na hindi magandang tignan at hindi maganda pakinggan ang magiging daan mo pa sa kaligayahan.
- The End -
(December 18, 2021)
Advance Merry Christmas
from Genny and Lucas.
- Writer
