Chapter 44: Pamamaalam
Mas lalo pa akong kinabahan nang kunin ni Tamara ang aklat ng kanilang propesiya. Imbes na basahin niya ito ay isinantabi niya muna ang propesiya. May kung anong umilaw sa tubig at kasabay niyon ay ang pagpula ng kulay niyon.
Kaagad akong naalarma at ganoon din si Stelian ngunit si Tamara ay nanatiling kalmado. Hindi ko mabasa ang kanyang ekpresyon at diko maramdaman ang kanyang puso. Kung may magbibigay man sa amin ng isang babala ay si Conal iyon. Nakangiti parin siya, ibig sabihin ay ayos lang ang lahat. Natutunan ko yon nang makalaban namin ang mga athapos pati si Veronica.
Mula sa pagiging pula ng tubig ay naging puti ito. Napaawang lang ang aking labi. Ang buong akala ko ay lalabas sa tubig ang mukha ng mga magulang ni Conal ngunit mga kulay lang ang lumita
