“A-ANONG ibig mong sabihin?” nauutal kong anang sa kan’ya. Nanatili ito sa aking harapan habang nakaluhod ang isang paa at ang isa naman ay nakatayo.
“Ina, na nais kong ikaw ang binibining aking makakasama hanggang sa huli kong hininga. Mahal kita, mahal na mahal higit pa sa iyong nakikita,” seryoso nitong saad habang unti-unting inilalapit ang kan’yang mga palad sa aking pisngi. Wala na akong nagawa pa ng tuluyan na n’yang angkinin ang aking mga labi. Ang mga mata n’ya ay nangungusap na parang inuususig ang aking kaluluwa. Nagsimula na siyang galawin ang kan’yang mga labi na siyang tuluyan na lamang na nagpapikit na rin sa kin.
Nawala na ako sa aking wisyo na pakiramdam ko na lamang ngayon ay kami na lamang ang nandito. Walang mga musikang naririnig,
