Bölüm 7
1153 Words
Altair, her gün olduğu gibi yine sabah kalkarak, yaşlı adamın dediği gibi öğlene kadar sadece koşu antrenmanı yaptı. Daha sonra yaşlı adamla beraber şifalı otlar aramaya ve bölgeyi keşfetmeye gitti. Akşam da yaşlı adamın eğitmenlik hakkında bilgilendirmesini dinledi.
"Velet beni iyi dinle. Her sınıfın güçlü olduğu sınıflar ve zayıf olduğu sınıflar mevcuttur. En iyi sınıf diye bir şey olmadığı gibi en kötü sınıf diye bir şeyde yoktur. Bununla beraber eğitmenlerin yatkın olduğu bir sınıf olur. Eğitmenler o sınıfta kendini geliştirirse daha başarılı olurlar. O sınıfa ait canavarlarla yapılan antlaşmalar daha kolay olur. Kitabını çağır da, hangi sınıfa yatkın bakalım."
Altair kitabını çağırınca yaşlı adamın yüzü düştü.
"Ne oldu ihtiyar?"
"Nasıl desem senin yatkınlığın yok."
"Nasıl yok? İyi bak!Gözünden kaçıyor olmasın?!"
"Saçma sapan konuşma! Nasıl açıklasam acaba?"
"..."
"Bu tür durumlar nadir de olsa oluyor. Kimisinin iki veya üç sınıfa yatkınlığı olduğu gibi kimisinin de hiçbir sınıfa yatkınlığı olmuyor. Sende bu istisnalardansın."
"..."
"Üzülme evlat. Ben senden umutluyum. İleride bir kimlik kazanacaksın."
"Kimlik mi? Benim zaten var ki."
"♧◇♤♡"
"İyi misin ihtiyar? Tuhaf tuhaf sesler çıkarmaya başladın."
"Lan senin kimliğin mi var?! Nasıl kazandın? Yoksa bir soylunun piçi veya tüccar çocuğu musun?"
"Hayır. Askerlerin yaptığı sınavda kazandım. Ayrıca niye herkes bana soylu piçi misin falan diyor?"
"Kesin hile yapmışsındır. Çünkü şehirde yaşamayan birinin kolay kolay kimliği olmaz. Oluyorsa birileri tarafından destekleniyor demektir. Bu da genelde soyluların kölelerinden ya da yasak aşklarından doğan çocukları oluyor."
"Hadi ama ihtiyar! Benim gibi saf temiz Anadolu çocuğu asla hile yapmaz."
"Anadolu?"
"Boş ver uzun hikaye..."
"Demek senin kimliğin var. Vay! Seni şanslı şerefsiz! Hep dört ayağının üstüne düşüyorsun."
--------------------------------------
Altair iki sene boyunca yaşlı adamın her dediğini yaptı. Her söylediği dinleyerek öğrendi. Bu süre zarfında ne kadar uğraşsa da yaşlı adam hakkında adı dahil, en ufak bir bilgi dahi edinememişti. Bir süre sonra da sormayı bırakmıştı zaten. Fakat içindeki merak her gün daha da büyüyordu. Çünkü yaşlı adam, askeri dövüş, eğitmenlik, görgülü konuşma, diplomasi, coğrafya hatta ve hatta tuhaf soylu danslarını dahi çok iyi biliyordu. Kötü eskimiş bir barakada yaşayan biri için çok fazla tuhaftı. Altair, onun bir sebepten bu dağlarda saklandığını düşünüyordu. Yaşlı adamı bir çok kez anlatması için sıkıştırmıştı fakat aldığı tek şey küfürlerle dolu cümleler olmuştu.
İki yıl içinde kurtlarda bayağı büyüdü.Görenleri korkutacak bir hal almışlardı. Fakat her gün Altair'dan sayısız dayak yiyorlardı. "Niye evrimleşmiyorsunuz la siz! Her gün dayak yemekten usanmadınız mı?"
Yaşlı adam kaç defa onları dövmemesi gerektiğini bir gün ona saldırabileceğini ya da kaçacaklarını söylese de kurtların yaptığı tavırlar yaşlı adamı şaşkınlık içinde bırakıyordu. "Ben böyle sadık kurtlar görmedim. Hele de dayak arsızı olacaklarını hiç düşünmemiştim." diye durmadan söyleniyordu.
Altair'in durmadan böyle kendine sadık kurtları satacağını dile getirmesi yaşlı adamı üzüyordu. Yaşlı adamın bu durum için bir planı vardı. Bir kaç yalanla bu iş halledilebilirdi. Fakat söyleyeceği şeyin bir yalan olduğu Altair anlarsa sonuçları ihtiyar adam için hiç iyi olmazdı. Sonuçta ona birinci sınıf kılıç kullanma sanatı öğretmişti.
Yine günlerden bir gün:
"Altair dövme artık onları! Dövünce evrimleşecek diye bir şey yok!"
"İhtiyar şuna bak şuna sırıtıyor bir de dayak yerken... Sanki nispet yapıyor it oğlu it!"
"Senin yüzünden dayak arsızı oldu kurtlar!"
"..."
"Aslında bir yol var tabi ama kesin değil..."
"♧◇♤♡"
"Sakin ol evlat! Onlarla antlaşma yaparsan evrilme ihtimalleri yükselir."
"Eee o zaman satamam!"
"Antlaşmayı bozarsın. Satarsın."
"Kaşın niye seyirdi senin ihtiyar?"
"Kaşım mı seyirdi?! Yaşlılık... Yaşlılıktandır..."
"..."
"Hadi öğrettiğim gibi önce zihinsel olarak hayvanla bağlantı kurmaya çalış. Sonrası kendiliğinden olacak zaten."
"Tamam deniyorum. Paralarım için..."
"..."
Altair kurtlarla önce göz teması daha sonra da zihinsel olarak bağlanmaya çalıştı. Bağlantı gerçekleştiğinde kendini gri ve bomboş bir yerde buldu. Bir süre sonra önünde kurtlar belirdi. Kurtların gözlerinde son derece derin bir mana vardı. İlk kez Altair'a öyle bakıyorlardı. Sanki yıllarca bu anı beklemişler gibi...
"Şimdi size isim vermem lazım değil mi? Ne versem acaba?"
"..."
"Buldum. İri olanınıza Altın, sinsi olanınıza da Gümüş ismini veriyorum."
Kurtların ulumasıyla beraber tekrardan dünyaya döndüler. Altair direk kitabına baktı. Kitabının ilk sayfasında iki tane yan yana durmuş kurt vardı.
İsim: Altın ve Gümüş
Sınıf: Normal
Nadirlik: Nadir
Tür: Gri Kurt
"Hala normal... Lan sizi satacağım zaman hele bir evrimleşmeyin, işte o zaman sizle görüşürüz."
Yaşlı adam kara kara düşünüyordu. "Ona antlaşmayı bozamayacağını söylemesem iyi olacak. Aksi takdirde kurtların ve benim canım tehlikeye girebilir. Öğrendiği esnada da yanında olmasam iyi olur."
"Ne oldu yaşlı adam? Kara kara ne düşünüyorsun?
"Hiç... Hiçbir şey!"
"Bu aralar tuhaf davranmaya başladın. Renginde soluk gibi. Hasta filan mısın?"
"Sana ne lan.Aptal velet! Hadi beni takip et. Aşağıdaki kasabaya ineceğiz. Biraz şifalı ot satıp ekmek alalım."
"Tamam ihtiyar.Sen o işi bana bırak."
"..."
------------------------------------------
Altair yaşlı adamla beraber kasabaya inerken yol esnasında gördüğü mantarları da toplamaya başladı.
"Seni işe yaramaz velet! Onların bir çoğu zehirli. Kırmızı benekli olan bütün bir ay kaşıntı yapar. Sarı çizgili ise ishal, kökleri kalın olanı hemen bırak elinden. O ölümcül."
"İyi de en pahalı gibi ve albenisi olan o"
"Yani? Zehirli diyorum, duymadın mı?"
"İyi tamam ya.Kim bilir şifalı diye kaça okuturdum..."
"Tövbe tövbe..."
Altair ve yaşlı adam kasabaya geldiklerinde kasabalıların etraflarını çevirdiği bir grup gördüler.
"Hey ihtiyar bunlar kim tanıyor musun?"
"Hayır ama tahmin edebiliyorum. Onlar eğitmen grubu.
"Eğitmen grubu da ney?"
"Yani onlar eğitmen locasına bağlılar."
"Eğitmen locası? İhtiyar adam akıllı anlatsana şunu."
"Eğitmenler, genelde eğitmen locasına kayıt yaptırırlar. Amaçları para kazanmaktır."
"Para!?"
"Bir sakin seni aptal velet. Anlatıyorum dinle! Orada görevler vardı. Görevleri yapman karşılığında da ödüller vardı. İnsanlar oraya gidip bir şeyler için talepte bulunur. Bu talepleri yani görevleri kayıtlı eğitmenler yaparak ödül, para kazanırlar."
"Hmm... Peki bir görevden ne kadar para kazanırsın?"
"Hala para diyor... Göreve göre değişir."
"Anladım."
"Hey! Nerede gidiyorsun seni aptal velet?"
"Onlarla tanışmaya!"
"Yüzyıllık ömrümde sayısız insanla tanıştım, savaştım.Hiç böyle tuhaf bir veletle karşılaşmadım. İyi biri mi, yoksa kötü biri mi, bir türlü karar veremiyorum."
--------------------------------------------
"Bir müsaade. Çekil teyze! Ne işin var burada senin? Git ölmeyi bekle! Şuna bak ölmeye beş dakika kalmış hala dışarıda... Bir müsaade. Sonunda! Selam."
"Selam çocuk."
Altair kalabalığı yarıp, eğitmenlerin yanına gelince onları bir kez daha baştan aşağı süzdü. Yaşları yirmilerinde,kıyafetleri amcası ve adamlarının ki gibi ince deridendi. Bu durum Altair'ı biraz hüsrana uğratmıştı. Çünkü onun gözüne oldukça fakir gibi görünmüşlerdi. Yine de onlardan biraz bilgi almaktan zarar gelmeyeceğini düşünerek "Bu civarları çok iyi bilirim. Göreviniz neyse sizi oraya götürebilirim." dedi.
Eğitmenlerin lideri Gros, Altair'a şöyle bir baktı. "Emin misin velet? Biz dev kara örümcek mağarasını arıyoruz." dedi.
Altair söyle bir zihnini taradı. Yeri biliyordu. Lakin o örümcekler o kadar da dev değildi. Gördüğü ve yumurtasını çaldığı yılandan sonra onlar gözüne bayağı küçük gelmişlerdi. Nitekim iki yılda büyüyen Gümüş ve Altın da onlardan daha iri ve güçlüydü.
"Evet biliyorum. İki günlük bir mesafede"
"Bizimle şaka yaparsan seni öldürürüz bak. Hahaha."
"Asla, asla. Ben bir eğitmene asla yalan söylemem efendim."
"Peki o zaman bizimle bir saat sonra köyün çıkışında buluş. Sakın geç kalma!"
"Peki efendim." derken Altair'ın yüzünde tuhaf bir ifade oluştu. Bu ifadeyi yaşlı adam iyi biliyordu. İçinden "Umarım, başını belaya sokmaz" diye mırıldandı.
- Writer
