Spoilt ng bilyonaryong asawa ko

Sa suite ng Foster Hotel, bahagyang nakabukas ang pinto ng kuwarto habang nanginginig ang mga kamay ni Iveth Spelman. "Lumabas ka na dito " narinig ang boses ng isang lalaki mula sa loob ng silid. Agad na sinipa ang pinto sa galit at nagsigawan sa gulat ang dalawang tao sa kama. Ang lalaking minahal ni Iveth sa loob ng mahigit 10 taon ay walang pakialam sa kanya. Niyakap niya ang kanyang high school sweetheart, ang panganay na anak na babae ng pamilya Spelman. Nang makita ang mukha ni Iveth Spelman na puno ng kalungkutan at kabiguan, nadama ni Izzie Spelman ang takot at kawalan ng magawa sa kanyang puso. Naramdaman ni Iveth kung gaano ang galit na tumatakbo sa kanyang katawan habang ang kanyang puso ay malapit nang sumabog. "Michael... bukas na ang kasal natin" diin niya habang naluluha.... Gayunman, noong gabi bago ang seremonya ng kasal, nakahiga si Michael kasama ang isa pang babae! Hindi ma assimilate ni Izzie ang nangyayari... Nagsimulang manginig ang buong katawan niya... hindi mapigilan ang pagluha, napabuntong hininga si Izzie "Iveth... I... wag ka na lang magalit. Kasalanan ko lang lahat. Sobrang namiss ko si Michael, at hiniling ko sa kanya ang araw na ito. Nangangako ako na hindi na muling magpapakita sa inyong buhay!" "Tigilan mo na " sigaw ni Michael Mabilis niyang niyakap si Izzie at hinila ang kumot sa katawan nito. "Honey, maligo ka na. Babalik na ako" sabi niya sa mahinang tono. Pinunasan ni Izzie ang kanyang mga luha at napatingin sa mga mata nito. Tumango siya at nagpunta sa bliss nang walang ibang salita. Samantala, naroon si Iveth sa nakakasakit ng puso na eksena. Hindi siya natitinag, nakakuyom ang kanyang mga kamao at sumasakit ang kanyang puso. Napatingin siya sa nobyo at nakasimangot. Gayunman, bago pa man makapagsalita si Iveth ay lumapit sa kanya si Michel at sinampal ito ng malakas. Malakas ang suntok kaya ilang segundong tumambad si Iveth. Naging blangko ang kanyang isipan at tumulo ang luha sa kanyang mga mata. Walang pagkakataong maisama ang suntok, ipinatong ni Michael ang kanyang mga kamay sa leeg nito at mahigpit na pinagbigti ito sa pader. "Dapat alam mo na iyon nang magpasiya kang ihiwalay ako sa kanya at pilitin ang madugong kasal na ito!" Galit si Michael kay Iveth! Sa kabilang banda, nawawalan na ng hininga si Iveth! "Call off... Call off the wedding " sabi niya sa semi understandable words. "Kanselahin ang kasal?" Mapagpakumbabang sinabi ni Michael, "Hindi natin puwedeng ipawalang-bisa ang kasal! Ikakasal ako sa iyo at gagawin kitang miserable! Pinili mo ito at magdurusa ka para dito " bulalas ni Michael na may masasamang mata. Matapos sabihin iyon, binitawan ni Michael ang leeg nito at itinulak nang husto sa pader. Galit siya sa kanya at hindi niya sinayang ang pagkakataong ipakita ito. Ni hindi makahinga o makasigaw si Iveth sa sandaling iyon. Gayunpaman, narinig ang tunog ng pinto ng banyo at nasaksihan ni Izzie ang eksena na may pagkamangha.... "Michael!" umiiyak na sigaw ni Izzie habang tumatakbo para pigilan si Michael, "Ito lang ang kasalanan ko! Hindi ko dapat hiniling na makilala mo ako! Hayaan mo na lang siya! Huwag mo siyang saktan " dagdag ni Izzie. Agad na binitawan ni Michael si Iveth at tiningnan ito ng maayos bago tuluyang bumagsak ang ubo nito, Nang tumingala ito at ngumiti sa kakaibang paraan, natigilan si Michael. Naglaho ang galit niya sa kanyang mga ugat at naisip niya ang kasalan kinabukasan. hindi niya napigilan ang sarili at may hint ng galit na sinipa niya si Iveth sa lupa. Masakit si Iveth, hindi ma assimilate ng katawan niya ang lahat ng nangyari. Malapit na siyang mawala sa katinuan. Gayunpaman, ang huling nakita niya bago siya nawalan ng malay ay si Michael na nakayakap kay Izzie. *** "Igat! Iveth! Gumising ka!" Sa mga salitang iyon, mahina na binuksan ni Iveth ang kanyang mga mata at nagbuntong hininga. Sumakit ang buong katawan niya. Tila maraming suntok ang kanyang naranasan. "Iveth, kalmado ka lang. Nag aalala na ako sa iyo. Sinubukan kitang tawagan pero hindi ka sumasagot. Pumunta ako sa hotel at nakita kitang nakahiga at walang malay..." sabi ni Daisy Pringles. Halatang naiwan na nina Michael at Izzie si Iveth sa hallway na nawalan ng malay. "Anong oras na ba Ang kasal... Hindi ko makaligtaan ang kasal ko!" biglang pahiwatig ni Iveth. "Ano po? Nawalan ka na ng isipan! Bakit mo naman gustong pakasalan ang isang lalaking gumawa nito sa iyo " Natigilan si Daisy nang marinig ang sinasabi ni Iveth. Bilang bestfriend niya, hindi naintindihan ni Daisy kung ano ang impiyernong nakita ni Iveth sa lalaking ito. "Iveth, hindi mo kaya..." Pinilit ni Daisy na magpaliwanag. Gayunpaman, hindi pinansin ni Iveth at sinimulan niyang hanapin ang kanyang telepono. Alas 4 na ng hapon, at 8 o'clock ng gabi ang kasal... "Siyempre magpapakasal na ako" biglang sabi ni Iveth na may masamang ngiti sa mukha. Ano ang problema niya? Galit na galit si Daisy sa sagot ni Iveth, paano niya matiis ang pagpapahiya at hahayaan na lang si Michael na makawala dito "Daisy, pumunta ka at bumili ng ilang pain meds... Dumaan din sa flat at kunin ang wedding dress ko" kakaibang ngiti ang pahiwatig ni Iveth. Ang kanyang mga mata ay puno ng lamig habang ang tono ng kanyang tinig ay kalmado "Ito ang aking kasal, at sorpresahin ko ang aking mahal na nobyo!" Dagdag pa ni Ieth. Maya maya pa ay dumating na si Daisy at nagsimulang maghanda si Iveth. Nag make up siya at nag style ng buhok bago isinuot ang kanyang malaking wedding dress. Nang sa wakas ay handa na siya, lumapit si Iveth sa salamin at tiningnan ang sarili sa taas at baba. Isang masamang ngiti ang kumalat sa kanyang mukha habang kinukuha ang bawat detalye ng kanyang damit at hairstyle. *** Alas 8 ng gabi sa seremonya, ang establisyemento ay pinalamutian ng mga bulaklak na lilac, habang ang malaking orkestra ay pinalamutian ang kapaligiran ng isang klasiko at matamis na himig. Ang totoo, dalawang buwan na ang nakalilipas nang maging headline sa lungsod ang balitang kasal na si Iveth sa tagapagmana ng pamilya Winswork. Nang gabing iyon ay nakatayo si Iveth na nag-aaklas sa dulo ng entablado. Tinakpan ng make up ang mga marka ng daliri na iniwan ni Michael sa pisngi at leeg nito. Maganda siya, may puting damit pangkasal at ang koronang brilyante ay nagagayakan sa kanyang magandang buhok. Malambot at kaaya aya ang mukha ni Iveth, may berdeng mga mata at likas na alindog. Para bang may taglay ang kanyang tingin ng kung anong mahika na maghihipnotismo sa sinumang mortal. Kabilang sa mga bisita, ang pamilya Winswork at ang pamilya Spelman ay magkasamang nakaupo sa gitnang pakpak ng auditorium, habang si Izzie ay tahimik na nakaupo at nasisiyahan sa ilang baso ng alak. Si Michael naman sa kabilang banda ay nakatayo sa entablado, na walang pakialam sa ekspresyon, hindi pinansin ang bawat salitang sinasabi ng host ng seremonya. Napatingin lang siya kay Izzie kapag kaya niya. Hanggang sa biglang salubungin ng host ng seremonya ang gabi. Nang marinig iyon, tumingala ang lahat ng bisita at si Michael at nakita ang magandang nobya na pumasok sa kanyang malaking damit. Lahat ng mata ay nagniningning na alindog, maliban kay Michael, na ang tingin ay isang paghamak at paghamak. Habang papasok si Iveth, daan daang petals ng rosas ang itinapon mula sa mga dulo. Masaya ang lahat, hanggang sa biglang mapansin nila ang malaking screen sa gitna ng auditorium. Tila lumabas sa big screen ang mga imahe ng pag ibig nina Michael at Izzie sa hotel room na iyon. Nang makita iyon, umiyak si Izzie, habang ang iba pang mga bisita ay tumigil sa katahimikan at nakaramdam ng kahihiyan. Nang malaman ni Michael na may mali, napatingin siya kay Iveth at napansin niya ang panlalait na expression nito. Agad niyang iniwas ang ulo at nalibugan. Sa mga pornograpikong larawan sa screen, nagmadaling pinatay ni Michael ang computer, ngunit imposible. Kasi nga, kitang kita ang mukha ni Izzie sa tabi ng mukha niya. Nakaupo si Izzie, puno ng luha na tinatakpan ng mga kamay ang nahihiyang mukha. Sa kabilang banda, tumigil si Iveth, sa gitna ng corridor, na walang pakialam sa ekspresyon. Pinagmasdan lang ni Iveth si Michael na nagmamadali sa paglabas ng stage at hinabol si Izzie para aliwin ito sa kanyang mga bisig at tumakas. Kasabay nito, tinakpan ng pamilya Spelman ang kanilang mga mukha at naglakad patungo sa labasan ng establisyemento. Nang makita siyang umalis, tumakbo si Iveth papunta sa stage at kinuha ang mikropono "Michael, Izzie, satisfied ka na ba sa wedding gift ko " malamig at malupit na tono ng boses niya. Agad siyang tiningnan ni Michael na nagliliyab ang mga mata at nagniningning ang galit. "Michael, noong una ay hiniling ko sa pamilya mo na tanggapin at ayusin ang kasal ko, iniisip ko na mahal mo ako... Ibinigay ko sa iyo ang lahat! Pero ngayon..." matapos sabihin iyon, bahagyang tumigil si Iveth at nagningning kay Izzie. "... Ngayon ayoko na ng mga tira! Ngayon sa harap ng press at ng aming pamilya at mga kaibigan, inihayag niya na ang kasal na ito ay off! para sa kabutihan!" Dagdag pa ni Iveth na may matagumpay na ngiti. Bago bumaba sa stage, hinubad ni Iveth ang engagement ring niya at itinapon ito sa likod. "Paano mo naman masisira ang reputasyon ng sarili mong kapatid na babae," dagdag ni Thomas Spelman, "Ate ko," pangungutya kay Iveth. "Ate ko " pangungutya ni Iveth na pinunit ang tabing sa damit nito. Pinigilan niya ang kanyang galit sa pagbaba sa entablado at paglapit sa kanyang ama. "Lilinawin po natin... Mula ngayon wala na akong kinalaman sa dalawang bastos na iyon!" Matapos sabihin iyon, lumabas ng establishment si Iveth na nakataas ang mga mata. Gayunpaman, hahabulin sana siya ni Michael, pero, biglang hinawakan siya ni Izzie at pinigilan. "Nakakaramdam ako ng sakit, sobrang sakit " sabi ni Izzie sabay ungol. "Izzie, ano bang problema mo " tanong ni Michael na may pag aalala sa boses. "Michael... I... I... Parang malapit na akong mawala sa anak namin," dagdag ni Izzie bago nawalan ng malay sa sakit. "Izzie! Izzie!" Namutla ang mukha ni Michael. Galit na galit si Michael, magbabayad ang f*****g b***h na iyon! Sa zigzagging road sa pinakamataas na bundok ng lungsod, gabi na at nagpi party ang mga tao. Kabilang sa mga motorsiklo ay isang babaeng nakaupo sa itim na motor na may gintong spokes. Nakasuot siya ng ponytail na nagpapakita ng kanyang manipis at maputla na leeg. Tinted crimson ang kanyang mga labi at ang kanyang masikip na itim na damit ay nagpamukha sa kanya na isang supermodel. Hawak niya sa kanyang mga kamay ang isang lata ng soda at isang water clock. Mukha siyang diyosa sa gitna ng mga mortal. "Hoy, maliit na princesa. Ito ay isang mapanganib na kalsada. kung mamatay ka dito hindi kami mananagot diyan " bulalas ng isang lalaki na may malaki at kapansin pansin na peklat sa gitna ng kanyang mukha "Dapat mong ipaubaya ito sa mga lalaki. Pero, pwede kayong maging babae ko at gagawin ko kayong ulo ng mga driver" bulalas ng lalaki. Sa nanlalamig nitong mga mata at walang pakialam na nakatingin sa kanya si Iveth. "Tumahimik ka!" Hindi nagtagal ay ibinaba niya ang lata ng soda at inilagay ang kanyang helmet sa kanyang ulo. Bigla niyang pinaandar ang makina ng kanyang motor. Nang marinig ang ugong ng bisikleta, umatras ang lalaking may peklat at humirit... "Iyon lang... joke lang po." Habang sinasabi niya iyon, ang mga motorsiklo sa track ay kinuha ang kanilang mga lugar. Magsisimula na ang karera, at lahat ng riders ay mga professional men, maliban kay Iveth, na kaka sign up lang. Samantala, sa terrace ng malaking Martial Mansion, isang matangkad na lalaki ang nakatayo na may itim na mata at bulok at malamig na aura. "Panahon na para bumalik" "Sandali lang... Ang lahi ay aabutin ng ilang sandali bago ito maabot ang kanyang dulo" sabi ng lalaki sa isang mababang tinig habang nakasimangot. Tumango si Randy at tumalikod pabalik sa terrace habang sumisigaw si Seth ng "Number 5, 15 million..." Nang marinig iyon, tumingin si Randy sa runway at nakita niyang babae ang number 5. Ang sexy at tigas ng itsura niya sabay. Gayunpaman, hindi nangahas si Seth na kuwestiyunin at pustahan. Sa track, isang malakas na tunog ang narinig habang ang panimulang signal ay nagpabilis sa lahat ng mga motorsiklo. Bawat isa sa mga bikes ay may ride recorder, kaya kitang kita nila kung ano ang nasa harap nila. Nakita ni Seth sa screen, gayunpaman, na ang numero 5 ay nahulog sa likod. Gayunman, hindi nagtagal ay naabutan niya ang iba at nagsimulang maghirap nang husto para makalampas sa zig zag. "Nakakaloka yan " bulalas ni Randy sa pagkamangha. Nauna na ang Humor 5, pero naipasa naman sa number 9. Nakakabigla na hindi nagtagal ay tumama ang number 5 sa number 9 at muli siyang nalampasan! Sa mabilis at malakas niyang pagkilos, hindi lang naitulak ng number 5 si number 9 kundi nawalan siya ng kontrol at nawala sa takbo. Number 5 ay nagmamaneho tulad ng isang pro! na parang alam niya ang bakas nang natural! Sa wakas sa rumble ng motor, bumalik ang babae sa patutunguhan at tumigil. Naghubad siya ng kanyang kaso at ngumiti. Ang ganda ng mukha niya! Napakababae at kaakit-akit! "Ang mananalo ay competitor number 5 " sigaw ng host na nagtataas ng kamay. Hindi nagtagal ay nagpalakpakan at nagdiwang ang mga tao sa paligid nila, na nagbuhos ng champagne sa kaguluhan. Makalipas ang ilang minuto, natanggap na ni Iveth ang 15 milyong dolyar na premyo at malapit na siyang umalis, hanggang sa naabutan siya ng lalaking may peklat na may malaking ngiti. "Princess, toast ka sa akin. Ikaw ang panalo! Huwag mo akong pabayaan," singit ng lalaki. Tiningnan ni Iveth ang baso at kinuha ito nang nakasimangot. Uminom siya sabay buntong hininga ng rajoy. Isang sipsip lang iyon. Gayunpaman, ilang minuto na ang lumipas nang biglang humina ang kanyang katawan. Lumayo siya sa karamihan at umupo sa isang maliit na bench sa isang maliit na silid. Nang makita siya ng lalaking may peklat, nilapitan niya ito ng masamang ngiti at tiningnan siya ng may lecherous expression. "Hindi ka napapasaya ng pera na yan... Halika, alam ko kung paano ka papasaya!" Walang hawakan, walang kalokohan si Iveth, ramdam niya ang kakaibang katawan niya dahil ingested niya ang inuming iyon "Ikaw... Nadroga mo ako " mahina niyang bulalas. Matapos sabihin na mabilis na tinipon ni Iveth ang huling natitirang lakas at itinaas ang kanyang binti, dumiretso ito sa singit ng lalaki. Agad na sumigaw ang lalaki sa sakit at mapait na isinumpa si Iveth. Sa sigaw na iyon, may mga taong bumaling sa pasilyo at nakita sila. Biglang nagising si Iveth at kinuha ang isang glass ornament sa shelf na katabi niya at sinira ito. Pinilit niyang gamitin ang sakit para hindi siya gising. Gayunpaman, sinasamantala ang kanyang kawalang ingat ang lalaki ay lunged sa kanya, buti na lamang ay hinila niya ang kanyang sarili at tumakbo habang sinusubukan siyang hulihin. Nang makarating si Iveth sa bintana sa dulo ng corridor ay biglang narinig ang masamang ngiti ng lalaki "Sige na, tumalon ka, 5th floor na!" Nang mangyari iyon, pumikit si Iveth at tumalon nang walang pag aatubili. Nang makita iyon, tumakbo ang lalaki para tumingin sa bintana at umaasang may malaking sakuna. Pero, taliwas doon, nakita niya ang babaeng iyon na nakabitin sa balkonahe, tumalon sa kabilang silid. "Kunin mo siya, ang bastos na iyon " sigaw ng lalaki sa mga tao sa paligid niya. Mabilis na tumakbo ang bawat isa sa kanila pagkatapos ni Iveth nang walang pag aatubili. Dahil alam niyang hinahabol siya, bumalik si Iveth sa bintana at tumingin sa ibaba. May malaking dumpster sa sahig sa ibaba, kaya pumikit siya at bumaba sa mga basura. Hindi inaasahan na dumadaan ang sasakyan ni Seth sa ganoong paraan, nang makita ng driver ang isang bagay na nahulog sa katabing dumpster. Agad na hindi nakapagsalita si Seth at lumingon. "Sige na at alamin mo " naintriga na sabi ni Seth. Biglang nag squint ang driver at nakita ang isang nasugatan na babae. Wala siyang malay kaya hiniling ni Seth na mabilis siyang ipasok sa sasakyan. Gayunpaman, nang magsimulang magmaneho muli ang kotse, kakaiba ang pag uugali ni Iveth. Bigla niyang niyakap ang leeg ni Seth at mahinang bumulong, "Ang init ko...". Nang marinig iyon, tumingin si Randy, ang driver, sa rear-view mirror at napipi. "Sir..." Nagdalawang isip talaga si Seth. "Ako..." Sabi ni Seth habang nakatingin sa magandang babae sa kanyang kandungan. "Sigurado ka ba dito " nakasimangot na tanong ni Randy. "Ako..." Hindi na rin nakasagot si Seth nang kunin na ni Iveth ang kanyang mga labi at libog na libog na hinalikan siya. Sa iglap na iyon ay pinahinto na lang ni Randy ang sasakyan at lumabas, naiwan na lang ang boss niya at tahimik na nag drive palayo. Iyon ay tiyak na naging isang mahabang gabi na puno ng maraming emosyon. ***