4-5
Sanat
Kaan denen yeni çocuk hiç boş yer yokmuş gibi gelip benim yanıma oturdu. "Burası dolu." dediğimde hiç umursamadan arkasına yaslandı.
"Hey sana dedim!"
Bana cevap vermek yerine elini kaldırıp hocaya seslendi. "Hocam oturduğum yer sahipli mi?"
"Anlamadım evladım?"
"Yani bu sıra dolu mu?"
"Sanat'ın sıra arkadaşı yok." diyen hocanın bana imalı bakışını es geçip dişlerimi sıktım. Daha sınıfa girer girmez can sıkıcı biri olduğunu anlamıştım.
Nihayet zil çaldığında Kaan hemen sıradan çıkıp Ada'ya doğru yöneldi. Ada'nın elinden tutup kendine doğru çekti ve yanağına samimi bir öpücük bıraktı.
O sırada sınıftan yükselen "Ooooo" sesleri ile Kaan gülümseyip sınıfa çapkın bir bakış attı. Tam o anda Ada hiç beklenmedik bir şey yaptı. Kaan'ın suratına bir tokat patlatıp
