Responsibility to Oath (R-18)

Chapter 8

Chapter 8

Warning: Read at your own risk. Some scenes and languages may not be suitable for young audiences.

"Anong nangyari sa London?" tanong ni Emmie, pinsan ko.

Kauuwi lang ni Emmie rito sa Pilipinas at ako agad ang una niyang pinuntahan. Dinalhan niya rin ako ng mga pasalubong. Nagulat talaga ako ng bigla siyang pumunta sa opisina ko kanina, hindi ko inaasahan ang pag-uwi niya, ni wala manlang text o tawag. Basta nalang sumulpot sa harap ko.

Buti nalang talaga at may oras ako kaya no'ng nagyaya siyang magmeryenda ay nakasama ako. Dito lang kami pumunta sa pinakamalapit na cafe sa labas ng hospital, baka rin kasi biglang magkaemergency at kailanganin ako. Mas okay na 'yong nandito lang ako sa tabi tabi.

Simula kasi nang makabalik kami ni Calix galing London, mas naging abala ako lalo sa trabaho, siya naman ay gano'n pa rin, mukhang hindi busy dahil palagi siyang may oras para sa akin, hindi niya nakakalimutang ihatid ako at sunduin.

Nabalik ako sa realidad nang bigla akong pitikin sa noo ni Emmie. Sinamaan ko siya ng tingin.

"Masakit!" reklamo ko.

Ngumiwi siya saka umiling ng umiling. "Ngumingiti ka magisa dyan, ni hindi mo pa sinagot ang tanong ko."

Napangiti na naman ako nang maalala ang nangyari sa London. Ang dalawa hanggang tatlong araw ko dapat na pananatili roon ay naging isang linggo, buti nalang at naintindihan nina Mommy kaya pumayag din sila.

Nang malaman pa nila na si Calix ang kasama ko ay kulang nalang, 'wag na nila akong pauwiin. But of course, kailangan kong umuwi, may trabaho ako, maraming tao ang kailangan kong alagaan at tulungan. Besides, pakiramdam ko hindi ko rin kakayanin kung hindi ako magtatrabaho. Hindi ako sanay na walang ginagawa.

Bukod sa pananatili sa hotel ay naglibot din kami ni Calix sa iba't ibang parte ng London, siya ang nagsilbing tour guide ko sa ilang araw naming pananatili roon. He introduced me to different kinds of foods and many more. At hindi lang 'yon, napagisip isip ko na ring sagutin si Calix, well...gusto ko siya at gusto niya rin naman ako, ayoko naman ng patagalin dahil mukhang doon din kami papunta.

Isa pa, hindi na kami teenagers para magpabebe pa. Matatanda na kami kaya ayos lang na gano'n ang mangyari. Saka kung tutuusin, pwede naman akong ligawan ni Calix kahit kami na. In that way, habang nasa relasyon kami, mas lalo naming makikilala ang isa't isa.

Nakagat ko ang ibabang labi para pigilang tumili. Kinikilig ako kapag naaalala ko 'yong pinaggagawa namin sa London! Gusto ko pa 'yong maulit. Kung dati rati'y wala akong kainte-interes sa pagbabakasyon, ngayon ay iba na. Parang nakahiligan ko na 'yon magmula ng makasama ko siya.

Kapag siya ang kasama ko, pakiramdam ko lahat ng gawin namin ay bago. Na kahit saan niya ako yayain ay game ako as long as siya naman ang makakasama ko.

Nang dahil sa kanya, naranasan ko 'yong mga bagay na hindi ko naman kadalasang ginagawa. I felt proud kasi kasama ko siya habang ginagawa ko ang mga 'yon. Kapag kasama ko siya, safe ako.

"Ano nga?" Napunta ulit ang paningin ko kay Emmie matapos niyang magtanong ulit.

Hay! Para rin siyang sina Angela at Krizzy e, hindi titigil hangga't hindi nakakakuha ng sagot mula sa akin. Gusto nila, lahat ikekwento ko, walang labis, walang kulang!

"Wala naman masyado." Kinuha ko ang tasa at sumimsim sa aking kape. Sinadya ko 'yong gawin para maitago ang ngiti na alam kong kahit anong oras ay sisilay na naman mula sa aking labi.

Gosh, ganito ba kapag in love? Maya't maya nakangiti? Na kahit pagusapan niyo lang siya ay kikiligin kana?

Si Calix ang first boyfriend ko, ako rin ang first girlfriend niya kaya may mga oras na nagaadjust kami sa isa't isa, minsan nga humihingi pa kami ng advices sa kanya kanyang kaibigan para lang masurprise at mapasaya ang isa't isa. Thanks to them kasi sobrang helpful talaga.

"Wala masyado? Sure ka?" tanong na naman niya, pinanliitan pa ako ng mata.

Mabilis akong tumango. "Oo naman."

Matapos magmeryenda ay bumalik na ako kaagad sa hospital. Nagulat pa ako nang biglang sabihin ng nurse na may naghihintay raw na lalaki sa akin sa loob ng opisina. Sa isiping si Calix 'yon ay parang hindi na naman ako mapakali. Ang ngiti sa labi ko ay hindi manlang mawala wala.

Kagat kagat ko ang labi nang buksan ang pinto. Bahagya ko pang inayos ang buhok at damit ko na medyo magulo.

Ang ngiti sa labi ko ay awtomatikong nawala nang makita kung sino ang lalaking tinutukoy ng nurse na naghihintay sa akin. Pabuntong hininga akong lumapit sa kanya.

"Anong kailangan mo?" tanong ko, ang paningin ay nasa kanya lang.

Siguruduhin niya lang na importante ang pinunta niya rito, dahil kung hindi talagang maiinis na ako sa kanya. Ipapaban ko siya rito!

"Are you expecting someone else?" nakangisi niyang tanong.

Inirapan ko lang siya. "Ano nga ang kailangan mo?"

"Alam mo namang ang tagal ko ng nanliligaw sa 'yo diba?"

Ang inis ay biglang nabuhay sa loob ko dahil sa sinabi niya. Nanliligaw? Matagal na? Ang kapal naman ng mukha niya? Ni hindi ko nga siya pinayagang manligaw eh, saka ano namang gagawin ko sa kanya e may Calix na ako?

Higit naman na mas better sa kanya ang boyfriend ko. Ang isang ito ay walang ibang alam kundi kayabangan at ayoko sa mga gano'ng tao.

"Hindi kita pinayagang manligaw," mariin kong sinabi at tinalikuran na siya. Kinuha ko na ang coat ko na nakasabit sa upuan at agad na isinuot.

"Do you think I'll give up on you that easily?" tanong niya, batid kong nakangisi pa rin siya hanggang ngayon.

Mariin akong pumikit bago siya hinarap ulit. Ang kanan kong kamay ay ipinasok ko sa bulsa ng coat at doon 'yon naiyukom.

"You better stop Homer." Hindi ko na siya hinintay pang sumagot. Naglakad na ako at nilagpasan siya, pero nakakailang hakbang palang ako nang mahuli niya ang braso ko.

Natigilan ako at tinapunan ng tingin ang kamay niyang nakahawak sa braso ko. Gosh, sino siya para hawakan ako? Si Calix lang ang pwedeng humawak sa akin ng ganyan!

"Hindi nga ako titigil," may diin niyang tugon.

Matunong akong bumuntong hininga saka siya tinignan sa mata. "Tumigil kana dahil may boyfriend na ako," pag-amin ko.

Sandali siyang natigilan. "Ikaw may boyfriend? Sino?" parang hindi pa siya makapaniwala.

Tsk, hindi naman ako pangit kaya kahit anytime ay pwede akong magkaboyfriend! Sadyang masyado lang mataas ang tingin ni Homer sa sarili niya kaya ganyan, akala niya walang makahihigit sa kanya.

Ngumisi ako at basta nalang hinablot ang braso ko na hawak niya. "You know Calix Fontanilla? Siya ang boyfriend ko," matapang kong tugon.

Tumawa siya ng sarkastiko. "Calix Fontanilla? Really? Sa tingin mo, papatulan ka niya?"

"Bakit hindi?" mapanghamon kong turan.

"Ako lang ang nababagay sa 'yo."

Ngumiwi ako at paulit ulit na umiling. "Tanggapin mo na, na hindi ikaw ang para sa akin." Binuksan ko na ang pinto, nanlaki pa ang mata ko nang mapagbuksan si Calix.

Nakangiti siya pero kaagad din 'yong nawala nang makita niyang may lalaki akong kasama sa loob ng opisina ko.

"Calix..." Lumapit ako sa kanya, ikinawit ko ang parehong braso sa kanyang leeg saka siya ginawaran ng halik.

Sinadya kong ipakita 'yon kay Homer para tumigil na siya.

"You miss me?" tanong ni Calix nang bitawan ko ang labi niya.

Nakangiti akong tumango.

"Hmm, sino siya?" Binalingan ni Calix si Homer na ngayon ay nakatingin lang sa amin.

"Ah—" I was about to say something nang bigla akong putulin ni Homer.

"Isa lang ako sa mga pasyente niya bro, anyways, mauuna na 'ko." Pagkasabi niya no'n ay kumaripas na siya ng takbo palabas ng opisina ko.

Nang mawala sa paningin namin ang lalaki ay binalingan ako ni Calix. Isinara niya pa ang pinto ng opisina ko. Hindi rin nakaligtas sa akin ang paglock niya roon.

For sure, tatanungin niya ako. Hindi pa naman basta bastang naniniwala itong si Calix. Saka, mukha palang ni Homer? Mukha ng hindi nagsasabi ng totoo! Natural magdududa talaga ang boyfriend ko. Baka nga magselos pa e?

"Who's that man?" seryoso niyang tanong, titig na titig sa akin.

Ngumuso ako saka naupo sa lamesa. "Manliligaw k—"

Nanlaki ang mata niya. "Ano? Manliligaw mo?"

"Hindi naman ako pumayag, pero ginigiit niya," paliwanag ko.

Tumaas ang isa niyang kilay. "Kung hindi pa ako dumating, baka kung ano ng nagawa niya sa 'yo."

"Wala siyang magagawa sa akin." I gave him a rest assuring smile.

Pabuntong hininga siyang nagiwas ng tingin. "Paano mo nasabi? Gano'n ka ba kasigurado na wala talaga siyang gagawin?"

Palihim akong ngumiti. "Come here baby," utos ko na kaagad din niyang sinunod.

Lumapit siya sa akin. Ikinulong ko siya gamit ang pareho kong binti. Ikinawit ko ang mga 'yon sa bewang niya para wala siyang kawala.

"Nothing happened." I caressed his face.

"Assure me then."

Ngumisi ako bago inilapit muli ang mukha sa kanya. Hinalikan ko siya, no'ng una'y hindi pa siya tumugon pero nang kagatin ko ang ibabang labi niya ay hindi na siya nagpahuli.

"I want you so bad," bulong niya bago ako sinimulang halikan sa may leeg.

Habang abala siya sa paghalik doon ay abala rin ako sa pagtanggal ng butones ng polo niya. Nang saktong tumigil siya ay nahubad ko na ang polo niya.

"I love you, Keshia," ani Calix saka ako pinaulanan ng halik sa mukha pababa sa leeg.

"I love you too."

Nang manggigil siya ay basta nalang niyang hinawi ang lahat ng nasa lamesa ko. Inihiga niya ako sa lamesa at doon tuluyang inangkin. Of course I had to cover my mouth dahil napapalakas ang ungol ko sa t'wing ilalabas masok niya ang p*********i sa gitna ng mga hita ko.

Para na naman akong nagdidiliryo sa sarap, mas lalo ko pa siyang idiniin sa akin sa sobrang liyo.

"You're mine, understand?" aniya na puno ng pangaangkin.

Tumango ako habang titig na titig sa kanya.

Ngumiti siya bago ipinasok ulit ang p*********i sa loob ko. This time, sagad na sagad 'yon. Halos masugatan ko na naman ang sariling labi sa sarap. Muntik pa akong mahulog sa lamesa nang dahil sa sensasyong nararamdaman.

"I love you," bulong niya, kasabay ng pagagos ng puting likido sa kaselanan ko.

Nagpahinga lang kami sandali pagkatapos ay ginawa namin 'yon ulit, sa ikalawang pagkakataon doon naman sa kama ko sa loob ng opisina.

"I'm tired Calix," sabi ko at lalong sumiksik sa kanya.

Naramdaman kong hinaplos niya ang buhok ko. "I know baby."

"Can you take me home?" mahina kong tanong.

I think, I can't work anymore. I'm too tired and sore. Kahit yata ilang beses naming gawin 'to ay hindi pa rin ako masasanay sa laki ng kanya. Pakiramdam ko nga, habang tumatagal mas lalo pa 'yong lumalaki.

"Do you want to stay in my place?"

Dahan dahan akong tumango. "Yes please."

"Kesh..."

"Hmm?"

"I feel so contented right now, thank you."

Pagod man ay nagawa ko pa ring ngumiti. Hindi ko na narinig pa ang iba niyang sinabi dahil hinila na ako ng antok.

Nang magising ako ay nasa kwarto na niya ako. Calix is not living with his parents. May sarili siyang penthouse.

Napangiti ako nang makitang suot suot ko ang damit niya. Dahan dahan akong bumangon at lumabas ng kanyang silid. Nang makababa ay naabutan ko siya roon sa sala, kaharap ang kanyang laptop.

Tumabi ako sa kanya at isiniksik ang ulo sa kanyang leeg. Sininghot ko ang amoy niya.

"Gutom kana?" tanong niya, ang paningin ay nasa akin na.

Nakanguso akong tumango. "Yes I am."

"Nagtake kana ng pill?" tanong niya.

Sa aming dalawa, siya ang madalas magremind sa akin ng kung ano ano, dahil kasi sa sobrang busy ay nakakalimutan ko na 'yon.

Umiling ako habang nasa gano'ng posisyon. "Hindi pa, mamaya nalang."

"Hmm, what do you want to eat?"

"Ano bang masarap kainin?"

"Ako."

Nagayos ako ng upo at sinamaan siya ng tingin. Kahit kailan talaga oh!

"Just kidding," natatawa bagaman naiiling niyang sagot saka ako niyakap ng mahigpit.

"Calix..."

"What is it?"

"Nagugutom na ako."

Humiwalay siya sa pagkakayakap at malakas na tumawa. Hindi ko siya pinansin at basta nalang tumayo at nagtungo sa kanyang kitchen. Binuksan ko ang ref at naghanap ng makakain.

Wala akong nakita roon kundi tinapay at nutella kaya 'yon nalang ang kinuha ko.

"That's not healthy baby, come let's order some food." si Calix na naroon sa harapan ko at nakangisi.

"Siguruduhin mo lang na pagkain talaga!"

Tumawa lang siya saka inilapit ang labi sa pandinig ko. "I'm hungry too, can I eat you instead?"

Nanlaki ang mata ko saka siya hinampas ng hinampas. "Bwiset ka Calix!"

~to be continued~

--------

Not going to update tomorrow. May lakad kami ng fam. Hope you understand, hinabaan ko naman ang chapter na 'to kaya bawi pa rin. Enjoy reading!