ร่างเล็กนั่งอยู่ที่หน้าโต๊ะเครื่องแป้ง ดวงตาจับจ้องไปที่กระจก มองดูลำคอระหงที่มีสร้อยทองคำขาวพร้อมจี้เพชรรูปหยดน้ำประดับอยู่ มันเป็นของขวัญวันครบรอบสองปีจากจิน เป็นของขวัญที่เขาเอาให้เธอในคืนนั้น
ตั้งแต่ตอนนั้นจนถึงวันนี้ เป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่เขาเงียบหายไป ไม่สามารถติดต่อได้ไม่ว่าจะทางไหน โทรไปหาก็เหมือนไม่เปิดเครื่อง ส่งข้อความไปก็ไม่มีคนอ่าน
‘จิน พี่ขอโทษ’
‘หายโกรธเถอะนะ’
‘เป็นอะไรหรือเปล่า ทำไมไม่ส่งข่าวมาบ้าง’
‘คิดถึงแล้วนะ จินไม่คิดถึงพี่บ้างเหรอ’
นั่นเป็นเพียงข้อความบางส่วนที่เธอส่งไปหาจินตลอดทั้งอาทิตย์ที่ผ่าน ส่งข้อความเดิมซ้ำ ๆ หลายรอบ ไม่เพียงไม่ตอบกลับ แต่เขาไม่เปิดอ่านเลยสักครั้ง
หัวใจรู้สึกบีบรัดอยู่ข้างใน ก้อนน้ำตาจุกขึ้นมาที่ลำคอ พยายามเงยหน้าขึ้นมองเพดานเพื่อกลั้นน้ำตาไม่ให้ไหล แต่สุดท้ายก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
‘คิดถึงเหลือเกิน’ เป็นความรู้สึกที่อัดแน่นอยู่ในห
