ร่างเล็กสวมชุดสีดำนั่งอยู่บนศาลา นัยน์ตาคู่สวยที่เคยสดใสเต็มไปด้วยหยดน้ำที่ไหลรินอาบแก้มไม่หยุด เสียงสะอื้นยังดังออกมาอยู่ตลอดเวลาจนร่างกายสั่นเทิ้ม
ปริมมองดูโลงศพสีขาวตรงหน้าที่ประดับด้วยดอกไม้สดสีเดียวกันด้วยความเศร้า แม้ว่าจะพยายามมากเท่าไหร่ วิธีไหนที่ว่าดี ยาตัวไหนที่ได้ผล ราคาแพงแค่ไหนก็ไม่เกี่ยง แต่สุดท้ายก็ยื้อชีวิตของผู้เป็นแม่มาได้เพียงสี่ปีเท่านั้น
เมื่อคืน ปรางทิพย์มีอาการหัวใจวายเฉียบพลัน บวกกับโรคประจำตัวที่รุมเร้าหลายโรค ทำให้จากไปอย่างไม่มีวันกลับ
ตั้งแต่เกิดมาจนโตไม่เคยรู้สึกโดดเดี่ยวขนาดนี้มาก่อน เหมือนกับว่าตอนนี้เหลือตัวคนเดียวแล้วจริง ๆ
หากวันนี้มีจินอยู่ข้าง ๆ ก็คงไม่รู้สึกเคว้งขนาดนี้ เธอหลับตาลงหยาดน้ำตาก็รินไหลไม่ขาดสาย สี่ปีแล้วนะ สี่ปีที่เขาหายไป สี่ปีที่ไร้การติดต่อ สี่ปีที่เธอพยายามตามหาเขา สี่ปีที่ความคิดถึงมันเกาะกินหัวใจจนทรมาน
ใบหน้าสวยที่เต็มไปด้วยค
