MAASAR ka na matatawa kung makikita mo lang si Teofelo. Para siyang bata na paulit-ulit na sumakay sa elevator. Hindi lang iyong maging sa escalator din paulit-ulit din siyang sumakay doon. Halos wala na nga kaming ginawang dalawa kung hindi ang sumakay sa elevator at escalator.
“Paumanhin Tin-tin,” paulit-ulit na naririnig ko mula sa kaniya.
Titignan ko lang siya ng masama pero mahihila rin niya ako para sumakay ulit sa escalator pababa naman ngayon na kakaakyat lang naman namin. Nakuwento ko na rin bang ilang beses din kaming nagpaikot-ikot sa rotating door sa entrance nitong mall.
“Pa—”
“Isa mo pang hingi ng paumanhin Teofelo tatamaan ka na sakin,” inis kong sabi.
Nanahimik naman siya, pero kita mo naman sa mukha niya na gusto niyang magsalita at mas lalo na gusto niyang sumakay na
