Odanın ortasına serilmiş sofra bezinin üzerine yığılan bezelye tanelerini ayırırlarken, sohbet koyuydu. Sultan ana, Şükran hala ve Zahide ile annesi sofranın etrafında daire şeklinde oturmuş oradan buradan konuşuyorlardı. Ömer pencere önündeki divanın üzerinde ayaklarını sarkıtmış bir vaziyette, elinde ki tahtaya kuş şeklini verirken, Esengül de hemen dip köşedeydi.
Bu kez iş yapmak istemediğinden değil de midesinde garip bir ağrıdan dolayı yardım edemiyordu Esengül. Ağzının için de acımtırak bir tat, huzursuz etmişti kendisini. Hasta gibi ama değil gibiydi de. Belkide alışık oldukların dan mı nedir, kimse yardım et gibi söylemlerde bulunmamıştı. Sadece sanki düğüne gidiyormuş gibi şıkır şıkır giyinen Zahide gözünün ucuyla sürekli yüzüne doğru bakıyordu.
Ömer dalgındı. Bazı zama
