เย่อิงเอร็ดอร่อยกับน้ำแกงเนื้อวัว เนื้อวัวต้มเคี่ยวเป็นเวลานานหลายชั่วโมงผสมเครื่องปรุงกลมกล่อม เนื้อเปื่อยยุ่ยคละลงในน้ำแกงจนเป็นสีน้ำตาลขุ่น เหมาะซดคลายหนาว ขงเบ้งเลื่อนชามน้ำแกงของตนเองไปตรงหน้าภรรยา เย่อิงรับมาทานต่อด้วยความยินดี ขงเบ้งยิ้มน้อยๆ มองภรรยาทานอาหารเหมือนเด็กไร้เดียงสา
“หากเจ้าชอบ สั่งแม่ครัวทำน้ำแกงเนื้อเป็นประจำก็ได้” ขงเบ้งมิค่อยชอบกลิ่นคาวของเนื้อนัก แต่หากภรรยาชื่นชอบ เขายินดียกส่วนของตนเองแก่ภริยาทุกมื้อ
“ข้าชอบรสชาติของมันมาก แต่ข้ามิค่อยชอบกลิ่นคาวของมันนักเจ้าค่ะ” เย่อิงสะดุดใจ หมู่นี้ข้าอยากอาหารประเภทเนื้อสัตว์มากกว่าปกติหรือไม่
อารตีที่ได้ยินคำสนทนารู้สึกผิดสังเกต จึงเข้ามาลูบคลำช่วงท้องเย่อิง
“ข้าคิดว่าฮูหยินกำลังตั้งครรภ์” อารตีวางมือแนบท้องน้อยของเย่อิง
“ตั้งครรภ์งั้นรึ ?” ขงเบ้งเลิกคิ้วอย่างแปลกใจ ไม่สิ มิใช่เรื่องแปลก เขากับเย่อิงมีความสัมพันธ์ฉันท์สา
