เย่อิงเห็นคนครัวกำลังแบ่งยาหลายขนานแก่สตรีชรา นางโกรธจัด ท่านพี่มิยอมมาเยี่ยมจูกัดเจี๋ยมที่นอนซมไข้ขึ้น ซ้ำยังนำหยูกยาในบ้านไปให้ผู้อื่นอีก
นางต่อว่าเสียงดังลั่นครัว จนหญิงชราผู้น่าเวทนายกมือไหว้ท่วมศีรษะ เย่อิงชะงักเมื่อเห็นหญิงชราน้ำตาไหลอาบแก้ม นางพยายามสงบจิตสงบใจและถามว่าเกิดเหตุอันใดขึ้น ไยขงเบ้งจึงสั่งหญิงชรามาขอยาที่นี่
“บุตรชายข้าป่วยหนักเจ้าค่ะ เพิ่งฟื้นคืนสติเมื่อเช้า บัดนี้ยังลุกจากเตียงมิได้ ข้ามิมีเงินทองเพราะบุตรชายเป็นผู้หาเลี้ยง ท่านนายกฯ จึงบอกให้ข้ามาขออาหารและยาที่นี่เจ้าค่ะ”
“อาหารด้วยรึ แม้แต่อาหารเจ้าก็มิมีหรือ” เย่อิงเอามือทาบอก นางเสียใจนักที่ต่อว่าต่อขานหญิงชรามากมาย
“เจ้าค่ะ” หญิงชราก้มหน้าร้องไห้
“ลูกเจ้าป่วยเป็นอะไร หาหมอหรือยัง” พูดไปแล้วเย่อิงอยากตบปากตนเอง เงินจะซื้ออาหารหญิงชรายังไม่มี จะหาหมอมารักษาบุตรชายได้อย่างไร
เย่อิงสั่งพ่อครัวจัดเตรียมอาหารและ
