หน้าที่ของเย่อิงในยามเช้า หากตื่นทันสามีคือหวีผมให้ขงเบ้ง ซึ่งนางชื่นชอบยิ่งนัก เนื่องจากผมของขงเบ้งเป็นเส้นตรงยาวหวีง่าย นางชอบยามนิ้วสัมผัสเส้นผมอ่อนนุ่ม
หากมิได้ออกไปดูคนงานทำเกษตร ขงเบ้งจะอ่านหนังสือเงียบๆ คนเดียว บางครั้งเย่อิงก็ไปนั่งอ่านด้านข้างหรือถือสะดึงเย็บปักถักร้อย ตอนนี้ในห้องหนังสือมีเก้าอี้เพิ่มสำหรับฮูหยินคนใหม่อีกตัว
ยามค่ำคืน ขงเบ้งกับเย่อิงนั่งคนละฝั่งของแสงตะเกียงขนาดย่อมภายในห้องนอน
“ข้าง่วงแล้ว เจ้าจะเข้านอนหรือยัง” ขงเบ้งม้วนหนังสือเก็บวางบนชั้น
“ขอข้าปักลายนี้เสร็จก่อนเจ้าค่ะ” เย่อิงยังง่วนปักลายนกงดงามบนสะดึง
ขงเบ้งจึงเข้านอนก่อน เขามิแน่ใจว่าเวลาผ่านพ้นไปนานเท่าใด บุรุษหนุ่มพ้นจากภวังค์นิทรายามร่างของภรรยาซุกหาไออุ่นจากร่างกายเขา ขงเบ้งยินดียิ่งนัก หายหวาดกลัวข้าแล้วสินะ
.........................................
ขงเบ้งลงเขาไปติดต่อเรื่องงาน ตามกำหนดต้องค้า
