ขงเบ้งรับคำเชิญของเศรษฐีหวงมากินโต๊ะมื้อกลางวัน เขาแปลกใจเล็กน้อยที่เป็นผู้เดียวในงาน นึกว่าจะมีผู้อื่นอย่างน้อย 4-5 คน จะว่าผู้อื่นมาช้าก็มิได้ เนื่องจากสำรับอาหารจัดเตรียมสำหรับสองคน คือเขาและท่านเศรษฐีหวง
เศรษฐีหวงชวนขงเบ้งสนทนาหลากหลายเรื่อง เริ่มจากเรื่องสามัญทั่วไป ไล่ไปยังการเมืองการปกครอง จนถึงปรัชญาและพิชัยสงครามโบราณ ขงเบ้งทราบว่าตัวเขากำลังถูกทดสอบภูมิ หากใจเย็นตอบอย่างมั่นใจและซื่อตรงกับความรู้สึกตนเอง
“เจ้าทำมาหากินอะไรบนเขาโงลังกั๋งรึ ?” หวงเฉิงเยี่ยนถามหยั่งเชิง
“หลายอย่างขอรับ ส่วนใหญ่ทำการเกษตร เลี้ยงสัตว์นิดหน่อย ปลูกหม่อนเลี้ยงไหม ข้าลงนาข้าวชั้นดีไว้ทานเองด้วยขอรับ” ขงเบ้งตอบอย่างสุภาพและถ่อมตน
“ปลูกหม่อนงั้นรึ เจ้าจำหน่ายผ้าไหมด้วยหรือไม่”
“มีบ้างขอรับ แต่คุณภาพผ้าไหมของข้ายังมิดีนัก จึงมักขายใบหม่อนกับเส้นไหมเป็นหลักมากกว่าขอรับ”
“เพราะเหตุใด เจ้ารู้สาเหตุหรือไม
