ขงเบ้ง คู่วิวาห์มังกรนิทรา

สาวใช้ในสวนประหลาด

บัณฑิตร่างสูงโปร่งถือพัดขนนกเดินเข้ามาในบริเวณสวนของบ้านเศรษฐี สวนแห่งนี้จัดวางทางเดินประหลาดนัก เขารู้สึกว่าเดินวนพบต้นไม้ต้นนี้เป็นคราที่สองแล้ว ทั้งที่เห็นเรือนอยู่ด้านหน้าแต่หากบุกฝ่าไปจะเหยียบต้นไม้ใบหญ้า บัณฑิตหนุ่มวัย 20 ปีจึงมิกล้าฝ่าตรงไปยังทางออก เขาได้แต่เดินตามทางอิฐคับแคบและคดเคี้ยว

“แม่นาง ข้าใคร่ถามว่าเรือนรับรองนายวาณิชอยู่ที่ใด” ขงเบ้งหยุดถามหญิงคนหนึ่งซึ่งก้มหน้าก้มตาแถวแปลงดอกไม้

หญิงคนนั้นเงยหน้าขึ้นมองเขา นางมีผิวคล้ำจัด ดวงตาโตที่สุดเท่าที่ขงเบ้งเคยเห็นมา คิ้วเข้มหนาดกดำยิ่งกว่าชายชาตรี จมูกโด่งจนใหญ่กว่าสัดส่วนใบหน้า ปลายจมูกงองุ้มเล็กน้อย ริมฝีปากหนา เหมือนเครื่องหน้าทุกอย่างจะใหญ่เกินใบหน้าน้อยๆ

“อีกสักครู่ข้าจะพาท่านออกไป” นางก้มลงมองแปลงดอกไม้ต่อ

ขงเบ้งนั่งยองข้างนาง มองไปที่แปลงดอกไม้เช่นกัน คราแรกเขาคิดว่านางมองดอกไม้ สักพักจึงเห็นว่านางกำลังมองขบวนมดที่เคลื่อนไหวคล้ายกงจักรหมุนวน ในมือหยาบกร้านของนางถือกิ่งไม้ขีดเขียนรูปแบบการเดินขบวนของมดลงบนพื้นดิน ขงเบ้งมองขบวนมดสลับกับภาพบนพื้นที่นางวาด

รอจนมดสลายขบวน นางจึงลุกขึ้นใช้เท้าเขี่ยกลบภาพวาดบนพื้นดิน

“ข้าจะพาท่านออกไปเอง หนหน้าอย่าหลงเข้ามาในสวนของข้าอีก อ้า... ข้าไม่ได้หวงนะ แต่สวนของข้ามันเข้าง่ายออกยาก” สตรีผิวคล้ำในชุดผ้าฝ้ายธรรมดาเปรอะเปื้อนดินออกเดินนำขงเบ้งไปตามทางปูด้วยอิฐ

ลัดเลาะเพียงไม่นานก็ออกสู่ลานกว้าง นางชี้นิ้วไปยังเรือนใหญ่หลังหนึ่ง

“วันนี้นัดชุมนุมเหล่าวาณิชที่เรือนหลังนี้เจ้าค่ะ”

ขงเบ้งยังยืนยิ้มมองนาง พอเห็นชัดๆ คิดว่านางน่าจะอายุราว 14-15 ปีเท่านั้น ใบหน้ามิได้ดูย่ำแย่อย่างที่เห็นครั้งแรก เพียงแต่เครื่องหน้าของนางแปลกประหลาดมิเหมือนชนชาวฮั่นทั่วไป เขามิเคยเห็นสตรีผู้ใดมีดวงตาคมสวยเปล่งประกายขนาดนี้มาก่อน

“มะ..มีอันใดหรือ ท่านมองหน้าข้าทำไม” นางเริ่มขัดเขิน ถึงจะเก่งกล้าเกินหญิง แต่ถูกบุรุษรูปงามจ้องมิวางตา นางก็คล้ายกลับกลายเป็นอิสตรีขี้อาย

“ข้าอยากขอทราบนามแม่นาง”

“ชื่อ...ชื่อข้างั้นหรือ ข้าชื่อเย่อิง” ผิวหน้าของนางร้อนฉ่า สีแดงก่ำขึ้นเรื่อยๆ จนแม้แต่ผิวคล้ำจัดของนางยังมิอาจบดบังสีแดงของพวงแก้ม

“หึ หึ หวังว่าเราจะได้พบกันอีก” ขงเบ้งเอาพัดปิดปากหัวเราะกับท่าทีของนาง

“จะ...เจ้าค่ะ” เย่อิงพูดติดอ่าง

“ขอบคุณ คุณสาวใช้มากที่กรุณานำทางข้า ขอรบกวนเวลาท่านเพียงเท่านี้”

ขงเบ้งประสานมือก้มศีรษะคารวะ ก่อนจะหันหลังเดินเข้าเรือนรับรองนายวาณิช

เย่อิงอ้าปากค้าง ข้ามิใช่สาวใช้นะ นางก้มมองเสื้อผ้าของตนเอง ไม่สิ ต้องกล่าวว่าชุดของสาวใช้ในเรือนยังดูดีกว่านาง

.........................................

หมายเหตุ - ขบวนมดภายหลังคาดว่าถูกดัดแปลงเป็นกระบวนทัพพยุหแปดทิศกุญแจทองค่ะ

.........................................