CONTRACT MARRIAGE WITH A STRANGER

Chapter 1; Samantha,s POV: Nandito ako ngayon sa isang hotel sa Cebu kakatapos lang ng meeting ko sa mga staff namin dito Hindi ko na solve ang problema ko dito ngunit, kaylangan kunang umuwi ka agad nag alala ako sa kalagayan ni mommy. Nagpasya akong matulog ng maaga dahil may byahe pa ako bukas. Saka ko na isipin kong anong sulosyon sa mga problema ko gagawan ko ng paraan para mabalik ang mataas na sales ng mga produkto namin. Alas 4:00 pa lang ng umaga ay gising na ako at nag handa sa mga gamit, flight ko mamayang alas 7:00, pabalik ng Manila hindi ako mapakali parang may hindi magandang mangyayari. kaya hindi ako nagpa tumpik-tumpik at bumyahe agad ako. Kakalapag lang ng eroplano agad akong bumaba at lumabas ng airport. Grabe ang kaba na naramdaman ko kaya nagmadali akong pumara ng taxi. Wala ng oras kong tatawag pa ako sa driver namin, gusto ko nang makarating agad sa bahay at makita si mommy. Pagdating ko ng bahay ay agad akong bumaba at nagmadaling pumasok. Naabutan ko si Manang Eda, na umiiyak kaya dali-dali ko itong nilapitan. "Manang, nasaan si Mommy? Pinakain mo na ba siya?" sunod -sunod kong tanong ky Manang .Humarap si Manang sa akin na umiiyak kaya mas lalo pa akong kinakabahan. "Iha patawarin mo ako, wala akong nagawa para ipagtanggol ang mommy mo. Pumunta kanina ang daddy mo at nag-away silang muli, kinuha ng daddy mo ang mga documents ng company ninyo kasama ang last will and testament na ginawa ng mommy mo, Iha. Inatake ang mommy, mo nasa hospital siya ngayon. Mahabang salaysay ni Manang. Para akong nawalan ng lakas sa nalaman ko. Puno ng galit ang puso ko ngayon. "Bakit? nagka ganito si daddy ?" bakit niya nagawa sa amin to!" Iniwan ko ang mga gamit ko sa sala at nagmadali akong pumunta sa hospital 30 minutes lang ang byahe ko at agad akong naka rating kaya dali-dali akong pumasok sa hospital at pumanta agad sa information desk. Hindi pa ako naka lapit sa nurse station, ng biglang nagkagulo at nagmadaling nagtungo ang mga hospital staff sa emergency room. Kaya hindi ko mapigilan na harangan ang isang nurse, para tanungin. "Nurse, ano pong nangyari ? " Lumingon naman ang nurs sa akin at sumagot. "Magandang umaga maam!" Pilit pong ni revived ni Doc, ‘yong babae kanina lang dumating, inatake daw ito sa puso nahirapan sila doc na matulungan ito dahil hinang- hina na ang katawan dahil sa depression. My duda na ako kong sino ang tinutukoy ng nurse, kaya agad ko siyang tinanong. "Nurse, ano ang pangalan ng babae na tinutukoy mo?" "Elena po ma’am, Elena De Guzman." Ang pangalan na umalingawngaw sa utak ko. Nanghihina akong sumunod sa nurse patungo sa emergency room. Pagdating namin sa emergency room ay nakatingin lang ako sa mga Doctor,at Nurse, busy sa pag revived kay mommy. “Time of death 10:30 am.” Ang salitang nagpagising sa tulala kong utak at napatingin ako sa loob na tinanggalan na nila si mommy nang mga nakakabit na aparatos sa kanyang katawan kaya sumigaw ako at pumasok sa loob. "Noóooo, hindi totoo ‘yan, buhay pa ang mommy, ko!" Tulungan niyo siya maawa kayo sa amin!" Nagwawala na ako sa loob at hinawakan na ako ng nurse na nakausap ko kanina. “Sorry po ma'am ginawa na po namin ang lahat para ma revived ang ina mo pero hindi na talaga nag respond ang katawan niya. Wika ng doctor. "Mommy, bakit ka sumuko? Bakit mo ako iniwan!" Humahagulhol na ako sa iyak at niyakap ko ang payat na katawan ni mommy. Pangako mommy, ipaghihiganti kita, hindi ko hahayaan na makuha ni daddy ang company na pinaghirapan mo. "Magbabayad sila, mga dimonyo sila!" Napaka sama nila!" Iyak ako ng iyak ng lumapit sa akin ang nurse, “Ma’am, sorry po, pero kaylangan ninyo na pong magdesisyon kong ano ang gagawin sa katawan ng mommy ninyo. Ipapa-cremate mo ba ito or ipapa- embalsamo.” Kaya tumayo na ako at kinausap ko ang nurse kong meron ba silang kilala na malapit na magki- cremate. Balak kong ipa- cremate na lang si mommy, ayaw ko siyang makita nang matagal mas lalo lang akong masasaktan kung paglalamayan ko pa siya. Durog na durog na ang puso ko sa mga nangyari. Lumipas ang isang buwan, nag mokmok lang ako dito sa condo ko napabayaan ko na ang company. Ngunit nabuhay ang dugo ko ng tumuwag sa akin si manang Eda, at sinabing umuwi si daddy ng bahay at dinala ang asawa at anak niya. Parang bumalik ang lakas ko hindi ko kayo papayagan na mag tagumpay sa plano niyo!" Hindi ko kayo papayagan na mag tagumpay sa plano niyo. Kaya dali-dali akong sumakay sa kotse at pinaharurot ko papuntang bahay, hindi ko hahayaan na maging reyna ang hayop nayon. Sila ang mga dahilan kung bakit namatay si mommy. Pagkarating ko ng bahay ay agad akong binati ni manong guard. "Good morning po ma'am". Tanging ngiti lang ang sinukli ko sa kanya. Nag ngitngit ang buong kalamnan ko ngayon, ang lakas ng loob nilang umapak dito sa bahay. “Mga walang hiya!" Pagpasok ko ng bahay ay naabutan kong nagtatawanan sila daddy kasama ang anak at kabit niya. Padabog kong nilapag ang susi ng sasakyan sa glass table dito sa dining area kaya naagaw ang atensyon nila. Nakatingin lang si daddy sa akin bago nag salita. "Samantha, mabuti at dumating ka akala ko hindi kana lalabas ng condo mo. "Bakit dad, akala mo ba mag mokmok na lang ako habang- buhay! Hindi ko hahayaan na kunin ninyo ang lahat sa akin. Nawala si mommy dahil sa kawalang- hiyang ginawa ninyo. Ipaglalaban ko ang pinaghirapan ni mommy, tandaan mo yan!" "Kaylan ka pa natutong sumagot sa akin, Samantha?” Pasigaw na wika ni daddy. "Kaylangan pa bang itanong yan Dad? Simula ng iniwan mo kami nawalan na akong respeto sa’yo. Hindi na ikaw ang dating daddy na mabait, maling akala ko lang pala ang lahat ng ‘yon dahil matagal mo na palang niloloko si mommy!" Wala ka nang magagawa pa Samantha, dahil hawak ko ang lahat ng documents at ang abo ng mommy mo. Wika ni daddy. Mas lalong kumukulo ang dugo ko sa narinig ko. "Anong sabi mo Dad?" “Abo? Kinuha mo ang abo, ni mommy? Napaka walang hiya mo talaga!" Umiiyak na ako sa galit. “Bakit mo ginalaw ang abo, ni mommy, ang sama mo dad hindi na kita kilala. Nang dahil ba jan kabit mo kaya ka nagka ganyan?” Nakita ko pang tumaas ang kilay ng mga demonyita na katabi ni daddy, "Wala ka nang magagawa pa, Samantha.Kaylangan mong sumonod sa gusto ko!" Wika ni daddy. “Ama mo pa rin ako at may karapatan ako sa bahay na ito!" Tumawa lang ako ng pagak at iniwan sila, sumakit na ang ulo ko sa mga nalaman ko. Pumasok ako sa kwarto at doon ko binuhos ang lahat ng luha ko. Hindi ako pwedeng sumuko, kaylangan kong pakisamahan si daddy para malaman ko kong saan niya nilagay ang mga documents at abo ni mommy. Hindi ko namalayan na nakatulog pala ako sa kakaiyak kagabi. Kahit masakit ang lahat ng nangyari, kaylangan kong lumaban. Bumangon ako at nag punta ng banyo para maligo. Balak kong pumunta sa company ngayon, hindi ko hahayaang tuluyan na bumagsak ang company na pinaghirapan ni mommy kaya ilalaban ko ito. Matapos kong magbihis ay bumaba agad ako at nakita kong kumakain sina daddy at ang step sister kong feeling maganda. Tinaasan pa ako ng kilay ng makita akong bumaba kaya dumiretso na ako sa kusina at gumawa ng outmeal. Ayaw kong sumabay ng agahan sa kanila, kumukulo ang dugo ko kapag nakikita ko ang mga mukha nila. Pagka tapos kong kumain ay agad akong sumakay ng kotse at nagtungo sa opisina halos isang buwan akong hindi pumasok kayat hindi ko alam kong ano na ang nangyari sa kompanya. Pagkarating ko sa building ay agad akong binati ng guard. "Good morning po, ma’am. Ang tagal ninyo pong hindi pumasok ma’am. Marami na po ang nag resign sa tarbaho nila,” Wika ng guard sa akin. kaya mahinaon ko itong sinagot. Hayahaan mo manong mag hire nalang ulit tayo. Dumiritso na ako sa office ni mommy at inilibot ko ang tingin sa buong paligid puno ng masayang ala-ala ang office natu pero ngayon parang wala ng buhay. Hindi ko mapigilan ang pag tulo ng aking mga luha.