The wedding day
1208 Words
Chapter :6 Samantha's POV Chapter :6 Samantha's POV
Nandito na kami ni Khian ngayon sa office of justice dito sa Makati. Dito kasi naka assign ang kaibigan niyang magkasal sa amin.
Hindi pa dumating ang kaibigan niya kaya nag hintay muna kami ng ilang minuto.
Hindi ito ang pinangarap kong kasal gusto kong makasal sa taong mahal ko at mahal din ako ngunit, gagawin ko ito para sayo Mom sana ay gabayan niyo ako palagi kong ano man ang hinatnan ng mga plano ko.
"Hey are you okay?" Baling ni Khian sa akin habang naka upo kami dito sa loob ng opisina ng kanyang kaibigan.
"Amh yes okay lang ako may iniisip lang."
Wag mong masyadong isipin ang mga problema ma aayos din yan. Ngiting wika ni Khian.
Lihim namang nag diwang ang puso ko hindi ko alam kong bakit sa tuwing ngumiti siya ay parang na wawala ang lahat ng mga problema ko.
,
"Bakit? ba kasi ang gwapo ng mokong natu!" Lalo na yong dimple niya sa mukha nakaka gigil Ang sarap kurutin sanmukha.Sana maging toto-ong asawa ko nalang siya no.
Eris- eris ano ba itong iniisip ko bakit ko ba siya pinag pantasyahan ni hindi ko nga na tanong kong may girlfriend ba siya.
Pero wala naman siguro hindi naman siya papayag sa kasunduan namin kong may girlfriend siya diba.
Para akong tanga na kausap ang sarili ko natigil lang ako sa pag moni moni ng bumukas ang pinto at pumasok ang isang lalaki na matangkad at gwapo din katulad ni Khian, ito na siguro ang hinintay namin na magkasal sa amin.
"Hey!" bro magandang hapon sa inyong dalawa. Pasinsiya kana kong pinaghintay ko kayo na ipit kasi ako sa traffic ang tagal kasing dumating ng ka meeting ko kanina.
Okay lang yan bro, ang emportante nandito kana. "Nadala mo naba lahat ng papelis?"
"Yes so siya naba yong sinabi mo sa akin?"
Yes By the way Sam, meet my best friend Arthur De Silva.Pag pakilala ni Khian sa amin.
" Amh hello!" My name is Samantha De Guzman its' pleasure to meet you Mr.De Silva ngiting wika ko sa kaibigan ni Khian."
"Wow bro ha!" Para ka namang nanalo sa lotto. Paano mo ba to niligawan?" Sa ganda nitong si Samantha, for sure maraming nagkandarapa nito.
Wala ka bang bilib sa akin bro sa pogi kong to?"
Naks naman bro, sa pagka kilala ko sayo bahag yang buntot mo pag dating sa mga babae. Natatawang wika ni Arthur.
"Bro, naman kaibigan ba talaga kita?" Wag mo naman akong ipa hiya ky Sam.Taas kilay na wika ni Khian.
Kaya lihim akong natawa sa kanila.
Ng matapos sila sa pag uusap ay inompisahan na namin ang serimonya sa kasal madali -an lang dahil wala nang oras na ubos na sa kulitan nilang dalawa.
Pagka tapos ay dumritso na ako sa sasakyan na una na ko ky Khian, dahil my pinag usapan pa sila ni Arthur.
Habang nandito ako sa kanyang kotse ay napa isip ako paano ba to saan ba ako nito tutuloy ngayon ayaw ko pang umuwi sa bahay pagod pa ang katawan ko ayaw ko pang maki pag away kay daddy, alam kong nag sumbong na ang sinungaling niyang anak sa nangyari. Kaylangan ko munang magpa lakas bago ako haharap sa kanila.
Ukopado ang utak ko sa kaka isip kaya hindi ko namalayan na naka pasok na pala si Khian sa kotse na tauhan lang ako ng bigla itong nagsalita.
Ayan ka nanaman e naka tulala ka nanaman ulit diba sabi ko sayo tutulungan kita kaya wagka ng malungkot okay. Lets go home it's almost night mag order nalang tayo ng dinner natin.
"Go home?" You mean sa bahay mo ako matutulog?"
"Yes mag asawa na tayo diba?" may problema ba don?"
"P-pero kasi wala pa akong dalang mga damit padadahilan ko sa kanya."
Small problem Honey, my mga damit na don sa condo ko. kaya tara na para maka pag pa hinga kana.
Hindi ako naka imik parang nag eko sa isipan ko ang katagang sinambit niya.
Honey, talaga para namang totohanin niya talaga naka ready pa siya ng mga damit. Totoo ba to?" Nag effort talaga siya para sa akin ang bilis naman. Hindi nalang ako nag tanong sa kanya baka makulitan pa siya sa akin.
Mga 20 minutes lang ay naka rating na kami dito sa kanyang condo tahimik lang akong naka sunod sa kanya marami sana akong gustong e tanong sa kanya tatanungin ko sana siya kong anong trabaho niya kasi ang ganda kasi ng kotse niya at meron din siyang condo. Pero nakakahiya namang mag tanong bago pa kaming nagka kilala baka sabihin niya ang dal- dal ng bunga -nga ko.
Nasa pintu an na kami at pag bukas nito ay napa Wow! ako sa ganda dito sa loob ng kanyang unit ang ganda at ang linis parang alaga ito sa pag lilinis araw araw ang ganda pa ng interior design at ang kombinasyon ng pintura sa wall nito na caramel at dark brown.
"Amh dito kaba uuwi everyday?" Hindi ko mapigilang tanong sa kanya.
Nope mga twist a week lang kasi palaging tumatawag si lola, gusto niya sa bahay kami parati uuwi ng kapatid ko nakaka lungkot daw kong mag isa siya palagi.
Pero ngayong kasama na kita dito na ako uuwi everyday hindi pa kasi alam ni lola ito kaya dito muna tayo don lang tayo sa bahay pag okay na lahat.
Mag bihis kana nasa kwarto na mga damit mo dito lang muna ako sa sala hintayin ko yong food na inorder natin.
"Okay thank you Khian." Pumasok na ako dito sa kwarto at nakita ko ang mga paper bags na nasa sahig. Diyios miyo bakit ang dami niya namang pinamili?" Tining ko ang mga damit nagulat pa ako dahil puro branded ang lahat ng mga ito kaka usapin ko siya mamaya hindi naman niya kaylangan gumastos ng malaki hindi naman ako ma arte sa mga damit eh. "Pero tika lang kwarto niya ito diba?" So ibig sabihin isa lang ang room dito sa unit niya saan ako matutulog mamaya?" My God, Samantha, paano natu bulong ko sa aking isipan.
Nagmadali na ako sa pag ligo at pag bibihis naka terno silk short at sleeve less lang ang suot ko. Nnag madali akong lumabas kaylangan ko pang maka usap si Khian, tungkol dito. "paano ba ito?" Wag niyang sabihin na mag tabi din kami sa pag tulog na parang tutu- ong mag asawa e hindi pa ako handang e suko itong pagka berhen ko. Diyios ko namanlord have mercy on me.
Pagka labas ko ng kwarto ay dumiritso ako sa sala hindi ko nakita si Khian kaya dumiritso na ako sa kusina na abutan ko siyang abala sa pag hahain ng mga pagkain namin kaya tinulongan kuna siya.
"Oh tapos kana palang mag bihis tamang tama kakain na tayo have a sit. Wika ni Khian.
Kaya umupo na ako sa tabi niya at nag salin ng pagkain. "Amh Khian isa lang ba ang kwarto mo rito?"
"Yes why?"
"Anong why ka jan saan ako matutulog mamaya?"
Ehh di mag tabi tayo. Natatawang wika ni Khian,
N- nNaku Khian ha hindi pwede yang iniiisip na uutal kong sagut. Ngunit,ngumiti lang siya na siyang labis kong pinag alala.
- Writer
