Baba...
Ne kadar da derin bir kelime değil mi. İnsanın kendisini güvende hissetmesini sağlayan bir kelime. Ben neden kendimi hiç güvende hissetmemiştim. Ben neden yaralarımı hep başkasının sarmasinı beklemiştim. Neden ben tırnağı kırıldı diyen ağlayan kızlardan olmamıştım. Ve hep güçlü durmak zorunda bırakılmıştım. Ben neden bir şeyleri hep kendim halletmek zorunda kalmıştım. Ben neden kimseye güvenemiyordum. Neden herkesin bir gün beni mutlaka bırakacağını düşünüyordum. Sebebi babamdı. Ben her ne kadar ondan deli gibi nefret etsem de yine kendimi babam da buluyordum. Ondan ne kadar nefret etsem de onun ağzından çıkacak tek kelimeye muhtac olmaktan nefret ediyordum. Ben babamdan nefret ediyordum. Ama ona sarılma arzum da gitmiyordu içimden. Nötr olmak istiyordum. Onu görünce bir şey hisse
