เลี้ยงรัก

แนะนำตัวละคร เลกซ์ เลกซัส อิทธิโกศล น้องชายบุญธรรมของ ชาร์ล อิทธิโกศล เจ้าขา จันทร์เจ้าขา อิทธิโกศล ลูกสาวของชาร์ลและของขวัญ เรื่องนี้เป็นรุ่นลูกจากเรื่อง นางบำเรอ ท่านชาร์ลxของขวัญ นะคะ บทนำ บิ๊กไบก์คันโปรดที่จอดหน้าออฟฟิศที่ดัดแปลงมาจากตู้คอนเทนเนอร์ ตกแต่งมันอย่างดิบเถื่อนแต่กลับรู้ว่าวัสดุแต่ละชิ้นแพงแสนแพงขนาดไหน “เฮีย” เสียงของลูกน้องกล่าวทักพร้อมกับรับหมวกกันน็อกราคาแพงที่อีกคนโยนมาให้อย่างฉิวเฉียด “อยู่ไหน” “ในห้องครับ” “อืม” เลกซัสคำรามในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าไปในด้านในที่อากาศแตกต่างจากข้างนอกราวกับนรกและสวรรค์ ผลัก.. แค่เปิดประตูเข้าไปก็ได้รับสายตาไร้เดียงสามองกลับมาก่อนที่ริมฝีปากอิ่มสีชมพูสดแม้จะมีแค่ลิปปาล์มแต่งแต้มเท่านั้นยิ้มแย้มส่งกลับมาอย่างดีใจ “อาเล็ก” เสียงหวานร้องพร้อมกับวิ่งเข้ามาหา กอดเอวสอบเอาไว้แล้วซุกหน้าลงกับอก “มาได้ยังไง” เสียงเรียบนิ่งและติดเย็นชาส่งไปให้อย่างเช่นเคย “เจ้าขาแอบออกมา มาหาอาเล็ก” “หยิบกระเป๋า เดี๋ยวไปส่ง” เลกซัสบอกอีกคนพร้อมกับมือหนาที่จับท่อนแขนเล็กผ่านเสื้อแจ็กเกตที่อีกคนสวมเอาไว้แล้วรูดซิบจนถึงคอ “ไม่เอานะ เจ้าขาอุตส่าห์หนีออกมา” เสียงหวานว่าอย่างงอแง “ออกมาแบบนี้แด๊ดดี้รู้ได้ตายหมู่หรอก” เลกซัสว่าอย่างไม่ชอบใจ กี่ครั้งต่อกี่ครั้งที่ร่างเล็กตรงหน้าชอบหนีออกมาแบบนี้แล้วจบด้วยการที่เขาต้องกลับไปส่งบ้าน “อาเล็กก็กลับไปอยู่บ้านสิ ทำไมต้องออกมาอยู่ข้างนอกด้วย” เป็นสิ่งที่เจ้าขาไม่เข้าใจมากที่สุด เมื่อสามเดือนก่อนตอนวันเกิดอายุครบ 18 ปีของเจ้าขา อาเล็กก็ไม่ค่อยกลับบ้าน กลับอาทิตย์ละครั้ง นานไปก็สองอาทิตย์ครั้งหนักสุดก็เดือนละครั้งแบบนี้ เจ้าขาไม่เข้าใจ “อามีงานต้องทำ อยู่คอนโดสะดวกกว่า” “บ้านก็ไม่ได้ไกลจากบริษัทสักหน่อย” เสียงหวานว่าอย่างเอาแต่ใจ “เลิกพูดมากแล้วไปหยิบกระเป๋า กลับบ้าน” “ไม่กลับ เจ้าขาไม่กลับ!” “อย่ามาดื้อกับอาให้มากนะเจ้าขา” เลกซัสเริ่มหัวเสียที่หลานสาวเอาแต่ใจขนาดนี้ “อาเล็กใจร้าย! ทิ้งเจ้าขา” ปากอิ่มแบะออกเมื่อเกิดอาการน้อยใจ “กลับบ้าน ถ้าเกิดหม่ามี้ไปหาที่ห้องแล้วไม่เจอจะทำยังไง” “หม่ามี้นอนแล้ว” “อย่าทำให้ปวดหัวได้ไหมเจ้าขา อย่าให้อาต้องใจร้ายนะ” “อาเล็กจะทำอะไรเจ้าขาเหรอ จะตีเจ้าขาเหรอไง” เจ้าขาว่าอย่างท้าทาย “อาก็จะได้เรียกให้แด๊ดดี้ของเธอมารับไง” “อย่ามาเรียกเจ้าขาว่าเธอแบบนี้นะ เจ้าขาไม่ชอบ” “แล้วนิสัยแบบนี้คิดว่าคนอื่นเขาชอบเหรอไง” เลกซัสว่าอย่างไม่ยอม นั่นทำให้ตากลมของอีกคนเริ่มแดงก่ำขึ้น “อาเล็กก็ไม่เคยชอบอยู่แล้วนี่!!” “อย่ามาขึ้นเสียงกับผู้ใหญ่เจ้าขา” เลกซัสกดเสียงต่ำ “อาเล็กไม่รักเจ้าขาเลย ไม่เคยรักเลย!!” เจ้าขาฟาดกำปั้นลงบนอกแกร่งภายใต้แจ็กเกตหนังแล้ววิ่งไปหยิบกระเป๋าก่อนจะวิ่งออกจากห้องไป “เจ้าขา!!” เลกซัสร้องเรียกอีกคนแล้วเดินตามออกไปอย่างรวดเร็ว ด้านนอกที่มีเสียงคนโห่ร้องพร้อมกับเครื่องยนต์ที่ดังเซ็งแซ่ทำให้เลกซัสต้องรีบวิ่งไปจับตัวหลานสาวเอาไว้ “ปล่อยเจ้าขานะ!” “มานี่เลย!” ว่าจบก็จับอีกคนพาดบ่าแล้วมุ่งไปยังรถออดี้สีขาวที่เป็นของขวัญวันเรียนจบที่เขาซื้อให้อีกคน . . ฝากด้วยนะคะ