Günler birbirini kovalamış, bir hafta çabucak geçip gitmişti. Zahir söylediği gibi bir hafta boyunca evinde kalmıştı. Zaman zaman yanına gidiyordum, zaman zaman da mail üzerinden görüşüyorduk.
Cengiz, Ali Bey'in öldüğü ilk gün burada olmasa da daha sonrasında hep Zahir'in yanındaydı ve onu hiçbir zaman yalnız bırakmadığına Zahir'in evine gittiğim günlerde şahit olmuştum.
İkinci haftanın ilk günüydü bugün. Zahir her geçen gün biraz daha iyileşiyor, eskiye dönüyordu. Bunun en büyük etkeni tabii ki de en yakın arkadaşı, dostu, kardeşi Cengiz'di. Dostlukları ne zaman ya da nasıl başladı bilmiyordum. Tek bildiğim, ikisinin de birbiri için gözünü kırpmadan can vereceğiydi.
Zahir'in odasına girdiğini görünce ayaklanıp bir alt kata indim ve kahvesini alıp yeniden yukarı odasının önüne çıktım. K
