"What?!" mababakas sa mukha nila yung pagkabigla. Hindi ko alam kung sasakalin ko ba sila o tatalupan. I rolled my eyes towards them saka inilayo ang bote ng alak na kanilang ibinigay sa akin.
"For real? You won't be drinking liquor this time? It is a miracle then, you are resisting alcoholic drinks now." she stated as the matter of fact. Maarte niya pang iwinaksi ang mga bangs niya malapit sa kanyang mata.
Nandito kami ng mga kabarkada ko sa sala. Naisipan nilang dumalaw dahil sa nabalitaan nila ang nangyari kay Dad at pati na rin sa unexpected na pag-uwi ko galing sa Pilipinas.
And as usual, they brought some drinks para makapagbonding daw kami. They already missing our escapade as what they are always saying to me.
Labis na lang yung kanilang pagtataka nung tumanggi ako sa alak.
