I weakly looked at the woman who slowly tapped my shoulders. Her lips tugged into a small smile that didn't reach her eyes. She looked at me with sympathy. "Maam Vain, it's been week that you are not eating regularly. Baka mamaya ay magkakasakit ka rin." I looked away. Bumalik kay Dad yung tingin ko. Nakaratay pa rin siya sa kama. Tanging ang machine lang ang bumubuhay sa kanya ngayon. I shook my head towards the woman. "I won't eat as long as my Dad won't wake up." matigas na saad ko. Pinagmasdan ko ang mukha ni Daddy. Natatakot ako na baka mawala siya. Hindi ko iyon kakayanin. As I was about to nap, memories had played through my mind... Flashback... "Vain, I'll cross the line this time. I'll make you officially mine. What I want, I'll get it even if it means I have to brea

