She's A Virgin Mother

A/N: Important Notice! Reserbado ang lahat ng karapatan Walang bahagi ng aklat na ito ang maaaring kopyahin nang walang pahintulot ang tagapaglathala. Plagiarism is crime Copying or translating any part of the story without permission from the author is punishable by law. ------ --------- Pagtatatuwa: Ang istoryang ito ay pawang kathang-isip lang. Ang pangalan, tauhan, lugar at pangyayari ay bahagi lamang ng imahinasyon ng may akda (It's me!) at kung mayro'n mang pagkakapareho nito sa tunay na buhay ay pawang insidente lamang. Muli, ang alin sa mga kaganapan, pangyayari o trahedya sa kwentong ito ay pawang kathang-isip lamang. Disclamier: This books is entirely a work of fiction, based on the author's imagination and ideas; names, characters, business, places, events and incidents are tictious. Any, resemblance to real person, living or dead, or actual event is purely coincidental. ----- -------- Paalala mula sa may akda nito... Pagpasensiyahan n'yo po kung maraming typo error at wrong grammar. Asahan niyo na rin na late ang update hehe. Chapter 1: Unexpected Revelation Over POV Hindi ko alam pero dapat galit ako sa kanila pero nagawa kong tumawa. Para sabihin ko sa inyo, ayaw ko 'yong ginigising ako. Nakakataas ng dugo. Pero this morning parang iba ang mood ko. "Seriously?" Hindi mawala ang natatawang reaction ko. "Me? Talagang ako?" Pero tango lang ang nakuha ko sa Doctor. "Maniwala." Dagdag ko pa bago natatawang nahiga ulit. "Over... Anak. Be serious okay?" Si Mommy na halatang seryoso ito. "Mom, ako lang ang mas nakakakilala sa sarili ko, okay?" Nayayamot kong sabi. Panay pilit sila sa hindi naman totoo. "Then, explain all results that we did." Sabat ni Kuya habang pinapakita ang sinabi niyang result. "Over, look it's all positive." Wika naman ni Kuya Never at tinuro ang monitor. "Besides, isang buwan kang walang period." Panlilinaw niya. "That's not---" Hindi ko na tuloy ang sasabihin ko ng bumukas ng marahas ang pinto. "What happened?!" Bungad na tanong ng bagong dating. Halata na galing ito sa pagtakbo dahil hingal na hingal ito bago nagsalita ng malakas. Walang sumagot sa amin nanatili kaming nakatingin kay Daddy na mukhang kaawa-awa sa lagay niya. "Why are you all here?" Muli nitong tanong matapos makabawi sa pagod. "Ah. Mr. Dela Fuente, I want you to say... na." Bitin ni Doc sa sasabihin. Nagsalubong naman ang kilay ni Dad na matiyagang naghihintay. "Finally, dumating ka na po!" Biglang sigaw ni Doc habang pumapalakpak na may malawak na ngiti. At dahil mukhang bumait ang pamilya ko e nakipalakpak na rin sila. "It's urgent, but I came at time naman, right?" Si Dad na hindi alam ang magiging reaction lalo na ng makita niya ang reaction ni Mommy na nasa gilid ko. "Don't worry Sir, ulitin ko nalang po ulit." Wika ni Doc. Tumikhim ito bago magsalita. "First of all, I glad to congrats you po." Sabay kuha ni Doc ng kamay ni Dad. Dahil sa walang idea naman si Dad tumango lang ito sabay bawi agad ng kamay mula sa Doctor. "Thanks." Seryosong tugon ni Dad. "I don't know pero mas masaya ako kong nando'n ang pamilya ko." Sabay baling niya kay Mommy na walang reaction hanggang ngayon. Kakabalita lang din sa tv ang pagpapakilala kay Daddy bilang bagong Ceo. Hindi naman na kami nagtaka roon dahil walang ibang pwedeng maging Ceo kundi si Daddy. May kanya-kanyang pinamamahalaan ang ibang kapatid ni Daddy kaya no choice kundi siya ang pumalit sa Ama ni'to. "Baliktad Sir! Baka dapat kayo. Kayo ang dapat nandito." Deretsahan na sabi ni Doc Eden. "Kaya siguro hindi makuhang magsaya ang pamilya niyo kasi wala ka po. Kahit ako nga naman kung wala sa pinaka-importanteng araw ang asawa ko. Naku! Magagalit ako, paano kesyo mas inatupag ang trabaho kasya sa mas magandang Blessing!" Tango-tangong sabi ni Doc, na talagang pinapatamaan si Dad. Hindi na maatim si Daddy ang nangyayari kaya nilapitan nito si Mommy na hanggang ngayon walang kibo. Basta nasa gilid, seryoso lang siya. "H-Hon, ano bang nangyari?" Tanong ni Dad habang inaabot ang kamay ni Mommy. "Bakit kayo na punta rito?" Tanong pa nito. "Kakasabi lang ni Doc." Walang emosyon na sagot ni Mom. "Blessing." Dagdag niya. "What? Blessing?" Si Dad. "Magiging gurang ka na, Pa." Wika ni Kuya Ever na nang-aasar. Sumama naman ang mukha ni Dad sa sinabi ni Kuya. Ayaw kasing sinasabihan si Daddy ng gano'n, kasi forever young daw siya. "Uhugin ka ng kalabaw." Sabi naman ni Mommy nasa seryosong paraan. "What again?!" Halos atakihin sa inis si Daddy dahil hindi niya matanggap ang mga naririnig niya sa mula mismo sa kanyang pamilya. "Ah, kasi Sir. Magiging lolo na po kayo." Biglang singit ni Doc na tuwang-tuwa sa napapanood. Bigla naman nanlaki ang mata ni Dad sabay tingin kila Kuya na naka-upo sa sofa. Agad na dumepensa ang tatlo at sabay nila akong tinuro. "No--hindi! No..." Iling na sabi ni Dad. "No way..." Huling katagang sabi ni Daddy bago na himlay sa sahig. Kami naman lahat ay nagulat sa nangyari. "For the first time si Papa na himatay?" Hindi makapaniwalang sabi ni Kuya Ever. Napailing nalang din ako. "Kita niyo? Pati si Dad hindi makapaniwala." Ani ko. Paano mula ng magising ako e ang dami ng tanong at pinagawa sa'kin. Like, anong nararamdaman ko? Hanggang sa mapunta sa pregnancy test at umabot pa sa OB-gyne. Pero imposible, pakiramdam ko napagkakaisahan ako. "Sira na ata 'yong pregnancy test at monitor." Sabit ko sa kawalan. Hindi ko talaga matanggap kasi kaylan man hindi pa ako tumanggap ng lason. Like, nakakamatay! "Admit it." "Nand'yan na." "At may proweba pa." Saad nilang tatlo. Natigilan pati mga magulang namin ng pabagsak kong inilapag ang kutsara sa mesa. Wala. Talagang sinisira ng mga lalaking 'to ang araw ko. Talagang ang hilig nilang pagkaisahan ako porque babae? Porque bunso? "Panira naman!" Nanggagalaiti kong sabi saka muling dinampot ang kutsara at ipinanduro sa kanila. "Sige total bida-bida kayong tatlo. Sige, ipaliwanag niyo ngayon paano. Paanong may... may laman 'to. Ipaliwanag niyo, dali!" Kasi kahit ako nagtataka nalang talaga e hindi ko ugaling pahawak kahit sinong lalaki, aba'y mababalian muna ng buto ang hahawak sa'kin. Sa pagkakatanda ko wala kahit isa ang nangahas lumapit sa'kin na lalaki, maliban sa pamilya ko. "I guess 'yan ang tinatawag nilang miracle." "Ano? Paanong miracle?" Tanong ko kay Kuya Never. "Parang, magic like that. Malay natin e may nag-wish din tapos---BOOM! Nangyari nga." Tango-tangong paliwanag niya. "I hate wishes." Kontra ko. "Malay nga natin kung ibang tao? Kung baga may ibang taong humiling para sa'yo." Pagsang-ayon ni Kuya Ever. "Malay natin at si Kuya pala 'yon." Sabay turo naman ni Kuya Never kay Kuya Clover kaya sinamaan siya nito ng tingin. "Kung si Kuya nagsabi, nagkakatotoo." "What if, ganito. You do such good thing to someone." Si Kuya Ever naman ngayon ang umeksena. "Like stranger. You help her then--CHARAN!! Your pregnant." May palakpak effect pang kasama. "I hate helping." Kontra ko ulit. "Remember no'ng nabilaukan si Kuya Clover, I didn't help him." Ngising sabi ko ng maalala ang pangyayaring 'yon. Matakaw kasi at ayaw manlang mamigay kaya ayon nabilaukan. "Tsk." Maging ako sinamaan ng tingin ni Kuya Clover. "What if, you get hurt someone? Kasi ikaw pa naman 'yong takaw sa gulo, Sis." Nginiwaan ko si Kuya Never. Pati rin sila ah, takaw din sa gulo. "Tama. Paano kong someone curse you? Hindi naman imposible 'yon kasi trouble maker ka." Segunda naman ni Kuya Ever. "Tapos para makapag-revenge e pinarusahan ka ng ganyan. Naku! Naku!" Dugtong naman ni Kuya Never. Bigla tuloy akong natigilan at dahan-dahan kong naibaba ang kutsara sa mesa. H-Hindi kaya tama sila? Possible 'yon kasi I always get in trouble kahit kanino at saan. He'to na ba 'yong consequences ng mga ginawa ko? Pero hindi dapat ako matakot, tama. Kailangan ko lang gawin think positive at brave. Kasi kung sino mang salarin sa nangyari sa'kin talagang babalatan ko ng buhay. Malakas ba naman ng loob na isumpa ako ng ganito ka weird. Pero, ibig sabihin no'n duwag ang isang 'yon kasi kung hindi hinarap nalang niya ako at hinamon ng basagan ng bungo. Edi sana nasa bottles on kami ngayon. Tsk. "Malaman ko lang talaga kung sino, lalagutan ko 'yon ng hininga." Gigil kong wika. "Again. Masyado kang harsh, Sis. Hindi mawawala ang proweba kung ganyan ang pride mo. Bawasan naman." Sabay tapik ni Kuya Never sa balikat ko. "Baka naman naghiganti na sa'yo itong puno." Bigla wika ni Kuya Ever habang nakatingin sa puno ng mangga. "Paano kaya kung nakursunada ka ng maligno--Aray!" Hindi na niya natuloy ang sasabihin niya ng makatanggap siya ng batok galing kay Mommy. "Watch your words, Ever. Baka kainin mo 'yang sinabi mo." Banta ni Mom sa kanya. "Yes po, Ma hehe." Ngiting sabi ni Kuya habang hinihimas niya ang kanyang batok. Lahat kami ay nasa ngayon likod ng bahay para mag-usap. Dito kasi kami nag-uusap para maiwasan din daw ang bad atmosphere lalo na sa'kin. Dapat nga sinama rin nila mga sarili nila, lalo na 'yong dalawa. Lately na sumusubra na sila kakaasar nakakainis lang dahil hindi ko sila mapaliparan ng kamao ko. "Kayong dalawa, na saan ang kukute niyo?" Napakamot nalang sa mga sariling batok ang dalawa. "Specially you, Ever. You take medical, tama?" Seryosong tanong ni Kuya. "Naman, syempre." Taas noong sagot naman ni Kuya Ever. "Edi dapat ikaw ang mas nakakaalam ng explanation about what happened to you're Sister." Prangkang sabi pa niya dahilan para napasimangot si Kuya Ever. "Oo nga. Tama. Dapat pala siya itong mas matino ang sagot." Pagsang-ayon naman ni Kuya Never. "Don't excuse yourself. Isa ka pa, ikaw itong laging kasama niya sa training kahit hindi ka medical nakalimot ka rin." Kaya parehong napasimangot ang dalawa. "Ano kayo ngayon?" Pang-aasar ko, dahil ngayon ako makakabawi sa kanila kahit sa pang-aasar lang. Tiklop ang dalawa 'di oras. Hindi na kayang ipaglaban ang sarili, tsk, tsk. "Ikaw babae. Ikaw itong buntis tapos ikaw 'tong walang alam?" Baling naman sa'kin ni Kuya kaya nawala ang ngiting kong nang-aasar sa dalawa. Akala ko naman kampi kami? "Kainis. Sinabing hindi ko alam e!" Iritang ani ko. Hindi ba naman nakikinig at tsaka, parang hindi nila kilala ang tao. Alam nila na lason ang lalaki. Kasi naman, hindi kami talo. "Agree ako kay Bunso, Kuya." Sabat ni Kuya Ever. "Kung ang artista ngang si Alden at Daniel na crush ng bayan ay hinabol at pinagkakaguluhan e wala lang sa kanya. Hindi tatalab sa isang 'to ang mga gano'n." "Pa'no naman dito sa kapatid na'tin, e sa paningin niya lang doon e lason. Nakakamatay ba." Pagpapatuloy naman ni Kuya Never saka buwelta ng tawa ang dalawa. Happiness talaga ako ng dalawang kumag na 'to. Hindi buo ang araw ng dalawa kapag hindi nila ako nakikitang naasar, 'di bale same lang. Kaso mas nakakaaliwalas sana ang mundo ko kung napapalipad ko lang itong kamao. Ang ganda pa naman ng mukha ng dalawa. "Don't make a nonsense here. Nandito na tayo to discuss about sa problema ng pamilya. Specially sa nalalapit na pagdating ni Amang. Two weeks from now uuwi na sila then we have a problem to fix." Sabay tingin sa akin. Eh? Ako problem? Problema na pala ako ngayon. Pero mas maganda siyang i-fix sa kahon total problema rin siya. "For sure maraming media na pupunta." Usal ni Kuya Never habang nakatingin sa kisame. Hindi halatang ini-imagine e. "Panigurado pati mga kilalang business sa Pilipinas nando'n din!" Suntok sa hangin na sabi naman ni Kuya Ever. Sila talaga ang dalawang magkapatid na malala ang problema sa utak. Tsk. "Tapos mga girls, Bro!" Sabay na natawa ang dalawa sa kalukuhan. Mga babaero rin kasi maliban sa may pagtupak sa utak. "No more girls hunting for you two." Biglang tutol ni Kuya sa imahinasyon ng dalawang playboy. Syempre nagreklamo ang dalawa sa bilin sa kanila. "Hindi bar o disco ang pupuntahan niyo. It's welcome night kay Amang." Paliwanag niya sa dalawang uhugin. "Hindi ko keri 'yon!" Reklamo ni Kuya Ever. "Bro, huwag mong sabihin na kahit talk, wala?" Walamyang tanong naman ni Kuya Never. "Mga hindi matiis na walang babae." Parinig ko naman. Kating-kati kasi ang dalawa talagang nakikipagtalo pa. Sumama tuloy ang tingin nila sa'kin kasi mga tinamaan sa sinabi ko. Pero napantig ang dalawa kong tainga ng sabay na sumigaw ang dalawa. "Majin Buu!" "Shut up, Majin Buu!" Sabay nilang sigaw at sabay ko rin silang sinampal. "M-Mommy give me a... proper n-name." Halos pa-utal-utal kong sabi matapos ng sinabi nila. Hindi nila alam ata na nakakasakit na sila tapos sinigawan pa ako. Ang lapit ko kaya sa kanilang dalawa. Sapu-sapo parin ng dalawa ang kanilang pisngi dahil sa pagkabigla. Mukhang hindi nila inaasahan ang pagsampal ko. They look at me, nakukunsensya sa ginawa nila. "Ang sama n'yo. You're two is bullying and shouting at me. Don't you know it's hurts!" Pati si Kuya Clover gumuhit ang pagkaawa sa'kin. "I'm Over, not a pink monster!" Pasigaw kong sabi saka mapaupo at humagulgol. Maputi kaya ako, hindi pink. Tsaka may mata ako pero 'yong sinabi nila na pink monster na 'yon, wala. At higit sa lahat hindi ako mataba! I'm still a good body. "What's going on?" Biglang sumulpot ang dalawang mag-asawa. Hindi ko man linungin alam kong sa tingin palang tinatanong na ang tatlo. "Lumapit ka nga rito." Utos ni Mommy habang inaalo ako. "Kinakusap ko pa 'yong tatlo, Hon. Pwedeng ikaw muna kay, Over?" Tanggi ni'to. Wala sa oras tumayo si Mommy at namaywang na hirap si Daddy. "Anak mo umiiyak, kita mo?" Turo sa'kin ni Mommy sa mahinahong paraan habang ang tingin ay nakay Dad. "I see." Tanging sagot ni'to kaya ayon piningot ni Mommy ang tainga ni Dad palapit sa'kin. "Huwag mong sabihin sa'kin 'yan." Halos pasinghal na sabi Mom. "Mahilig kang mag-anak tapos hindi mo alam patahanin." Sermon pa ni'to. Busangot na pumatay si Dad sa'kin dahil tinalakan siya. "Anong nangyari ba, Anak?" Tanong niya sa akin. Pasinghot-singhot naman bago sumagot. "Sila Kuya ang pangit ng pagtawag nila sa akin. They called me Majin buu." Sumbong ko. "Hush. Stop crying na kasi hindi naman pangit si Majin buu, Nak." Napaiyak nalang ako sa sinabi ng Ama ko. Hindi rin niya maintindihan ang nararamdaman ko. Hindi raw pangit si Majin buu. "Cute kaya siya. Look, ang taba ng pisngi tapos singkit pa! Ang cute 'di ba?" "From now on, I hate you Dad! Hindi nga ako pink! I'm white tapos hindi naman mataba pisngi ko, so what are you saying na mataba ako? Tsaka si Pink monster e walang mata, not singkit! Wala siyang mata! Wala!!" Wala na akong kakampi talaga. Hindi nila makuhang maging sensitive. "May apo ka nat lahat pero hindi mo pa alam magpatahan ng anak mo. Anong klaseng Ama ka, War Dela Fuente, huh?" Pinatayo ni Mommy si Dad saka ito kinaladkad palayo sa'kin. "Kayong apat, hanggat hindi kayo nagtitino. Sinabi ko sa inyo, walang aalis." Penal na pagpapatupad ni Mom ng bago niyang rules sa kanila dahilan para tumigil ako kakaiyak. Naman. That's my Mom. Para bang bunsong anak na kapag may hindi gusto ay iiyak at magsusumbong sa magulang. At dahil bunso kakampihan ng magulang. Nakasimangot ang apat ni hindi halos makatingin kay Mom. Ang be-behave nila ngayon na parang bata na pinapagalitan dahil may nagawang mali. Pasimple naman akong napangisi. "M-Mom, I have a work ngayon day." Maayos na sabi ni Kuya Clover. "I need to go, baka kasi mapagalitan ako ng Boss ko." Aniya pa. "Okay." Maikling tugon naman ni Mom. Sabay na lumapit naman ang tatlo, kabilang si Dad na pangiti-ngiti. "Ako rin, Mom. May training ako with Doc. Jaze." Si Kuya Ever. "Mom, ako naman sa taryel. Marami kasing tambak na aayusin." "Even me, Hon. Aasikasuhin ko pa ang paparating na welcome night kay Amang. Tapos puspusan pag-tatapos ng mga papers sa office ko." Napa-irap nalang ako matapos sabihin ni Mommy na okay. Akala ko talaga magluluksa ang apat. Sayang mukhang hindi nila araw ngayon. "Then goodluck. Paglabas niyo ng gate siguraduhin niyong hindi na kayo babalik." Natigilan sila sa paghakbang at napamura sila 'di oras. "Maliwanag ba?" Dagdag ni Mom, kaya kahit naiinis at hindi maipinta ang mukha ng apat ay tumango sila at malungkot na binagtas ang loob ng bahay. "Kasalanan niyong dalawa 'to e." Dinig kong paninisi si Dad sa kambal na si Kuya Never at Kuya Ever. Napakamot nalang ang dalawa. Tulad nang sabi ni Mommy, walang nangahas na umalis ng bahay sa takot nila. Wala e, si Mommy ang orihinal na batas sa bahay, kahit saan siya ang batas. Syempre pumapangalawa si Dad tapos ang sunod ay si Bossing, si Kuya Clover. Pero syempre madalas na pabor ang magulang namin sa panganay pero ayos naman kahit manhid at pusong bato ang isang 'yon. Madalas kasing tahimik, kung magsasalita naman nagagalit, puwera nalang syempre sa mga magulang namin. "Ang prinsesa, hindi pa tulog." pagpaparinig ni Kuya Ever. "Marinig ka n'yan, sige ka. Isusumbong ka." si Kuya Never. Ang kambal na pareho rin ang ikot ng utak at bituka. Mga halang ang konsensya sa bunsong kapatid. Madalas nilang siraan ang araw ko kaya ang ending ayon. Away na matindi. "Mga pangit na nilalang." hindi ko mapigilan masabi. At ayon gulat na napatingin ang dalawa. Nanlalaki ang mata nila na talagang hindi makapaniwala sa narinig. Ito kasi ang unang pagkakataon na nakapagsabi ako negative, about pisikal.