Dalawa
Sobrang kaba ang naramdaman ko nang makita si Zico sa harapan ko. Hindi ko alam kung paano siya nakarating dito, walang nakaalam kung nasaan kami at pribadong lugar ito. He's rich pero I don't think he will immediately conclude where the hell I am.
Nagpunas siya ng pawis at umupo sa upuan sa tapat ng kubo namin. Nanatili naman akong nakatayo doon at nakatingin sa kanya na puno ng pagtataka.
“Umupo ka naman.. tabihan mo ako.” Puno ng pagsusumamo na sabi niya, ininom niya rin ang kape na tinimpla ni Manang para sa kanya.
Umupo ako ng tahimik sa tabi niya. Tulala lang kaming pareho at walang balak magsalita. Sometimes his presence makes me feel comfortable. I can't describe what I'm feeling right now, but the moment I knew that he's fine and he's sitting beside me makes me feel at
