Geberiyorum aşkından
1457 Words
Ahsen
Dayanamıyordum onu görmeye de katlanamıyordum.Onun başka birini sevdiğini bilmek içimi yakmıştı.Ben mine kadar güzel değil miydim ondan mı sevmiyordu istemiyordu beni?
Bir gün yine eve dönüyordum.Alışmıştım artık onsuzluğa.Ya da göz görmeyince gönül katlanıyordu.Çok özlemiştim bana olan bakışını gülüşünü sesini kimseye kıyamayan o güzel kalbini çok özlemiştim.
Kış gelmeye başlamıştı havalarda iyice soğumaya başlamıştı.Kasımdı aşkın başka olduğu kasımlardan balık burcu olmamdan mıdır nedir hep romantik ve duygusal bir insandım.Ben aşık olmaya bile aşıktım.
O an telefonuma mesaj geldi
“Ahsen “ kayıtlı bir numara değildi.
“Kimsiniz” diye cevap verdim
“Ömer ben” bu cevapla elim ayağım titremeye başladı.Numarasını bile silmiştim.
“ ne istiyorsun” dedim. Ağladım ağlayacaktım
“Ahsen yapma böyle senle kötü olmak istemiyorum “ dedi
Mesajlaşmaya ile derdimi anlatamayacaktım direk aradım.keşke aramasaydım.o kadife sesi ile yelkenlerim suya indi içimdeki nefret bitti sanki ama erkekliği elden bırakmadım
“ Yazmakla uğraşamayacam son kez söylüyorum sana ben seninle konuşmak, seni duymak ya da yüzünü görmek istemiyorum.Bir daha benimle kesinlikle muhatap olma.” Sesimi sinirli çıkarmaya çalıştım ama ağladım ağlayacak haldeydim
“ Ya neden ben ne yaptım sana “
“ ne mi yaptın bana ilişki istemiyorum dedin hazır değilim dedin arkadaş kalalım dedin tamam dedim sonra gidip arkadaşıma tanışmak için haber yolladın madem çok istiyorsun git tanış ben yokum aranızda o kızın kabul etmeme nedeni de ben değilim kesinlikle ona aramızda bir şey olmadığını defalarca söyledim “artık gözlerim dolmuştu Allahtan o görmüyordu.
“Bak dinle beni ben o kızın kim olduğunu bile bilmiyorum.Her şey ramazan abinin başının altından çıktı.Bana sana birini ayarlayacam deyip duruyordu ben seni biliyor o yüzden benimle uğraşıyor sandım ama o gitmiş neler yapmış bana nolur inan benim bir alakam yok!” Dedi ve devam etti içime bir umut ışığı bırakarak.
“Ben sen sandım yemin ederim “
Sözlerine inanmak geldi içimden neden yalan söylesin diye düşündüm benden ne çıkarı olacak ki sonuçta.
“Neden sana inanıyım”
“İnanıp inanmamak senin elinde ben sana yalan söylemiyorum.sen bana selam vermeyince
yanımdan öylece geçip gidince çok üzüldüm senle böyle olmak istemiyorum ben.Sen benim için çok değerlisin”
“Peki madem selam veririm görünce “ dedim
“Pislk yapma işte” dedi
“Bu kadar daha fazlasını bekleme” dedim
“O zaman yarın akşam nöbetsen bir kahve içelim mi beraber hem daha detaylı konuşuruz “
“ Bakarız “ dedim çok hevesli görünmemek için.
“ o zaman sana iyi geceler”
“İyi geceler” dedim ve içimde bir kuş kanat çırpmaya başlamıştı tekrar.
Ertesi gün olunca akşam serviste arkadaşlar ile oturuyorduk melikeye olanları anlattım
“Oha olabilir aslında ramazan abi yapar öyle şeyler “ deyip güldü.
“Bana da inandırıcı geldi “ dedim
“O zaman konuşuyorsunuz hala “ dedi.
“Evet kahve içmeye çağırdı molada beni “dedim
“Ya kızım süper belki olur aranızda bir şeyler bu sefer ” dedi
“Açıkçası pek ümidim yok”
“Neden niye öyle diyorsun”
“Çocuğun bütün hastane peşinde bir de bana bak sıradan bir tip zayıf çelimsiz birşey kadına bile benzemiyorum erkekler sevmez ki böyle kızları “
“Olsun bebeğim belli olmaz böyle şeyler kısmet sen yine de umutsuz olma dedi” ışıl ışıl bakan gözleriyle sürekli gülen çok pozitif bir insandı.Ne derdim olsa koşardı.Ablam yaşındaydı ayrıca da Ömer ile aynı sınıfta okumuşlar onu iyi tanıyordu.
Tam o sırada mesaj geldi.
“ minik kahve içiyor muyuz”
“ mineye yazacaktın yanlış attın galiba “ dedim
“Pislik yapma aşağıda bekliyorum seni”
Cevap vermeden direk aşağıya indim saat gece 4 ve kafeterya bomboştu.Bahçeli açık alanda masaların üstünün kapatıldığı bir yerdi.hastane kafeteryası olmasına rağmen dışarda bir kafe gibiydi.
İndiğimde masada oturup beni bekliyordu üstünde gri bir ceket ceket dar olduğu için yapışmıştı kol kaslarına esmer teni hafif dağınık siyah saçlarıyla çok yakışıklı duruyordu.Sigarayı yakmış içiyordu. Onu sigara içerken izlemek içimde hiç olmayacak duygular uyandırması da canımı daha çok yakıyordu.Benim olma ihtimali olmayan bir insanı bu kadar istemek ve canını verecek kadar çok sevmek bünyeme ağır geliyordu.
“Hoşgeldin” dedi dumanı üfleyerek.Öyle ölmem füze at zalımın oğlu.
“Hoşbuldum” dedim mesafeli durmaya çalışarak.Masaya oturup ayak ayak üstüne attım yüzümü başka tarafa dönüp yüzüne bakmamaya devam ediyordum.
“Hala bana trip atmaya devam mı edeceksin” dedi
“ Sence haksız mıyım?”
“Haksızsın tabi ben mi dedim adama git konuş diye haberim bile yok benim kızdan” resmen bana çemkiriyordu.Bende altta kalmadım.
“ sen demedin mi ayarla diye adam ne yapsın” bende cırlamıştım.
“ ya salak ben sen sandım “dedi
“ Neden ben olsam evet mi diyecektin ?” Merakla bu cevabı bekliyordum.Kalbim deli gibi atarken o önce bana baktı sonra yanımızdan bir kadın geçince sustu. Sonra bana döndü morali bozulmuştu.
“Ne alakası var ya kapatalım bu konuyu” dedi
O an anladım bana karşı bir hissinin olmadığını boşa kürek çektiğimi Ah söyle sezen abla söyle dedim içimden
Geberiyorum aşkından
Kalmadı bende gururdan eser…
Gitmek istiyordum arkama bakmadan gitmek istiyordum ama gözlerimi kapayınca bile yüzü gözümün önündeydi gidemiyordum.
O an sigarayı çıkardım yakmak için
“Napıyorsun” deyip elimden aldı
“ sigara yakıyorum”
“ görmeyecem bir daha”
“Ya sanane benim sigaramdan “ dedim
“Neden başladın buna ben biliyorum bir daha görürsem kötü olur benim için değmez “ dedi
“ Değer “ dedim
“Senin için bu hayattaki her şey değer bana öl de ben öleyim gel de geliyim git de gidiyim ben senin için her şeyi yaparım anlıyor musun? “
ben ne diyordum böyle ya utançtan kızarmam gerekirken artık içimdekiler döküldü.İnceldiği yerden kopsun.
“ Ben sana aşığım hem de deliler gibi gündüzüm sen gecem sen ben sensiz bir an bile geçiremiyorum ben bu aşkla yaşayamıyorum yaşatmıyorsun bana nefes aldırmıyorsun yapma”
“Ahsen ben seni anlıyorum ama olmayacak bir dua bu senle ben olamayız” dedi
Artık kartları açık oynuyordum “neden güzel değilim diye mi sende haklısın “ deyip kırılan gururum ile kalkmak istedim biraz daha kalırsam ağlayacaktım.
Tam kalkarken elimden tuttu ilk defa eli elime değmişti.
“ dur gitme” dedi
“Ömer bırak burda biraz daha kalırsam ağlayacam karşında böyle olmak istemiyorum”
Ben giderken o da peşimden geldi yağmur yağıyordu ve gözlerimden akan yaşlar yağmura karışıp gidiyordu.kolumdan tuttu ikimizde yağmurun altında ıslanıyorduk.
“Sensiz kalmak istemiyorum” dedi
“ ben seninle arkadaş kalamam olmuyor görmüyor musun yapamıyorum deli gibi kıskanıyorum seni ben sana arkadaş gözüyle bakamıyorum” dedim
“Tamam “ dedi
“ neye tamam”
“Konuşmaya devam edeceğiz ama sevgili olarak değil 1 aya kalmaz benden kendi isteğin ile kaçacaksın yüzüme bile bakmak isteyeceksin “
“ neden “ dedim
“Çünkü ben iğrenç bir insanın anlıyor musun “
“Senden kaçmayacam ne olursa olsun”
“ peki anlaştık o zaman “ dedi
Yürüyerek giriş kapısından içeri girdiş yukarı çıkmak için asansöre bindik sadece ikimiz vardık. sırılsıklam olmuştuk ona doğru baktım o da bana bakıyordu gözlerinde anlam veremediğim bir ifade vardı olduğum kata gelene kadar birbirimize baktık.
Göğüs kafeslerimiz aynı anda inip kalkarken ikimiz de susuyorduk.Sonra ceketini çıkarıp bana verdi.İlk defa kokusunu bu kadar yakın hissettim sanki bana sarılıyor gibiydi kata gelince ceketini vermek istedim
“kalsın yarın alırım “dedi selam verip ayrıldım yanından.Aklımda su an tek bir soru vardı “biz şu an neyiz”
Ömer
Ahsenle otururken Şacide’nin gelmesi ve bana gülümsemesi aklımı karıştırmadı desem yalan olur. Neden böyle bir şey yapmıştı.Galiba son sevgilisinden de ayrıldı bana dönmek istiyor ya da eğlenecek birini arıyordu.
Ahsen karşımda benden cevap beklerken verdiğim cevapla sinirlenip kalkmıştı beni bu kadar sevdiğini bilmiyordum heves diye düşünmüştüm hiç kimse beni bu kadar sevmemişti daha önce acaba bana iyi gelir miydi sevgisi ? Ya ben bu kıza iyi gelir miydim ona umut verip bırakmak doğru olur mu? Yapamazdım bu kızla olmazdı onu kendimden soğutmam lazımdı.
Peşinden koşup yakaladım yağmur bizi ıslatırken ona bir teklifte bulundum deneyelim diye o deneyeceğiz sanıyordu ama ben onu kendimden soğutacaktım.Nasıl olacağını az çok kafamda tasarladım onu benim iğrenç bir insan olduğuma inandırmam gerekiyordu.
Asansöre binince ikimizde arkamıza yaslanmış birbirimize bakıyorduk içimde oluşan bu duygu ne bilmiyorum ama ona doğru bakma isteğime engel olamıyordum. Özellikle dudaklarına hiç bir zaman kadınlara o gözle bakan hayvan gibi inceleyen bir insan değildim ama şuan kendime engel olamıyordum.Islanmış saçlarından damlayan damlalar boynundan aşağıya inerken benim damarlardaki kan da aşağıya doğru iniyordu elimde olmadan yutkundum.
İnip kalkan göğüs kafesi bakışlarımı oraya indirmem için beni zorluyordu o sırada forması ıslanmıştı ve belli olan vücudu benim erkekliği biraz zorluyordu. Neden daha önce kız görmemiş gibi davranıyordu bu.
Az önce üşürken şimdi yanmaya başlamıştım.Ceketimi çıkarıp ona verdim en azından şu an onu asansör duvarına dayayıp sevişmemek için güzel bir nedenim var.Ben aklıma gelen düşüncelerden hemen uzaklaşmak istiyordum . Bu kıza aşık değildim başka birini seviyordum ve böyle hisssetmek çok utanmama neden olmuştu.Katına geldiğimizde asansörden indi.
“Görüşürüz” dedi biraz üzgün ve çekingen bir sesle.
“Görüşürüz “ dedim ve asansör kapısı kapandı.Bir an önce eve gitmem gerekiyordu.
- Writer
