احمد : اه انا مُصر انى اسمع جدا ويالا احكى
شيماء : النهارده فى شخص اتعامل معايا بقله ذوق وانا بكره الناس قليله الذوق والى شايفه نفسها حرفياً
احمد بعصبيه : مين الشخص ده ؟ قوليلى
شيماء : مش لازم اكمل يا احمد .. حاسه انى لما احكى هفتكر واتدايق اكتر .
احمد : احكى يا شيماء .. انتى وصلتى لنص الطريق يالا كملى .. متتعبينيش معاكى بقاا .
شيماء : طيب انا هتكلم واحكى كله وانت فى الاخر ترد فاهم قصدى ؟ .
احمد : لاء والله ما أنا فاهم اى حاجه من الى انتى بتقوليه
شيماء : متقاطعنيش يا احمد وانا بتكلم .. اتكلم لما أنا اسكت .. تمام كدا ؟ فهمتنى ! .
احمد : ااه .. ااه فهمتك كدا .. طيب يالا احكى
كملى ..
شيماء : النهارده انا وريم كُنا متفقين اننا نقعد فى كافيه
احمد : ريم مين ؟ .
شيماء : ريم الى معانا فى الشغل يا احمد .. متركز معايا
الله
احمد : اااه .. ااه ريم عرفتها كملى ..
شيماء : فلما روح
