ريم بصريخ : قصدك يا بشمهندس تقول ان انا ا ا الى غلطانه بقا و الا اى !
سليم : لاء طبعا انا مش قصدى كدا و انتى ملكيش ذنب فى كل الى حصل ده . . . و لا انا كمان ليا ذنب على فكره
ريم يضحك هستيرى : اومال مين الى ليه ذنب بقا يبشمهندس ! .
سليم لسا جاى يتكلم راحت الدكتوره رايحه عند ريم و قيلا لها وهى بتمسك ايديها
الدكتور : نامى علشان متخلينيش اد*كى مهدأ
ريم بتعب سكتت فى اللحظه دى وبدءت تاخد نفس
الدكتوره : ايوا شاطره خدى نفس كدا
ريم بعياط و هى بتبص لى سليم
ريم : انا اسفه . . انا اسفه يا سليم
كانت باصه فى الارض ريم و هى بتعيط و بتكلمه
سليم بص لى ريم و مردش عليها . .
و الدكتوره غطيت ريم و قالتلها حاولى ترتاحى و قالت لى سليم تعالى معايا بره
و سليم خرج معاها بره على طول لما قالت له
الدكتوره : بص انا مش عاوزاك تاخد على كلامها لأنها تحت تأثير الصدمه و معلش حاول تستحملها شويا ومتزعل
