شيماء : مش قصدى حاجه يا بشمهندس سليم بس انا اصلى مكونتش متوقعه
احمد : و لا انا كمان كنت متوقع
هو انت كنت عارف يا سليم ؟
سليم : احنا فى ايه و لا فى ايه دالوقتى يا احمد
هاااه فهمنى و النبى
احمد : خلاص يا سليم اهدى شويا
العصبيه الى انت فيها دى مش هتفيد بى اى حاجه و انتى يالا يا شيماء انزلى و احنا مستنينك هنا و لما تطلعى ليها اديلها التليفون علشان تكلم سليم
سليم فى اللحظه دى بص لى شيماء و بعدين راح قايل ليها
سليم : ممكن يا شيماء ترنى عليا دالوقتى و تسيبى الخط مفتوح و امسكى التليفون فى ايدك عادى علشان محدش ياخد باله لحد بس ما توصلى لى عندها
شيماء : اوك معنديش مانع يبشمهندس سليم خالص و بعدين بدءت ترن على سليم و سليم فتح و شيماء احمد فتح ليها الباب و بعدين نزلت من العربيه و مشيت لحد ما وصلت عند الباب و بعدين رنت الجرس و فتحت الخدامه تانى
الخدامه : عاوز مين حضرتك
شيماء : اقدر
