ريم فضلت تصرخ باعلى ما عندها و تعيط
سليم جه علشان يقرب منها و يحاول يهديا محمود زقه بسرعه و راح قايله بعصبيه شديده
محمود بعصبيه : انت تمشى من هنا و مش عاوز اشوف وشك تانى
سليم بزعيق : لاء انا مش هتحرك من هنا خطوه واحده يا محمود و بدءوا هما الاتنين فى اللحظه دى خناف و محمود بيض*ب سليم و سليم بيض*به و ريم كل الى بتعمله انها بتصرخ و بس حتى انها مبصيتش عليهم
شيماء طلعت تجرى على ريم و فضلت تزعق بس صوتها كان واطى و تقول لى احمد يطلب الدكتور بسرعه و احمد زعق بصوت عالى و بعد محمود عن سليم و سليم كمان عن محمود و زعق لهم و الممرضين كلهم كانوا وصلوا على الصوت هما و الدكاتره
الدكتور بعصبيه : الكل يطلع بره دالوقتى حالا و مش عاوز حد هنا خالص
و خرجوا كلهم بره احمد و سليم و محمود و حتى شيماء خرجت معاهم
الدكتور : ناولينى حقنه مهدئه بسرعه و فصل الدكتور عند ريم حوالى نص ساعه و بعدين خرج
و او
