احمد : حاضر همشى اهو يا حبيبه قلبى
شيماء : احمد .. الله بقا
احمد : تاخديلى معاد من طنط فى أقرب وقت ممكن يا ريت يا هانم
شيماء بى ابتسامه : حاضر يا فندم من عيونى الاتنين العين دى قبل العين دى
احمد بى ضحكه : تمام جدا تسلمى
احمد خرج من المكتب من عند شيماء و شيماء طبعاً كانت طايره من الفرحه دى كلمه شويا ومكانتش مصدقه نفسها خالص و لا مستوعبه الى حصل حتى و كان قلبها ده طاير و بيرفرف كدا دى كلمه شويا
و احمد هو كمان كان ماشى مبتسم و بيضحك و كل الناس الى فى الشركه لاحظوا انه ماشى بيضحك لوحده و فرحان و طاير كدا من الفرحه
السكرتيره الى شغاله فى الشركه : هو بشمهندس احمد ماله يا ناس دا ماشى بيضحك لواحده حد يعرف ماله !
واحده واقفه جنبها : و الله ما نعرف ماله بس شكله كدا واقع لشوشته و بعدين دا مش ماشى على الارض زينا كدا لاء دا طاير
السكرتيره بى استغراب : واقع لى شوشته ؟
وه ازاى يعنى
