سليم قام بسرعه وجاب فوطه و اداها لأحمد
و احمد اخد الفوطه و نشف لى سيماء وشها
شيماء بعد ما فتحت عيونها بتعب
شيماء : ااه .. ايه الى حصل
وايه الميا دى
سليم و هو كاتم الضحكه
لو بتسألى الميا دى فأسألى احمد هو الى عارف
ريم بقلق : انتى كويسه يا شيماء
شيماء و هى باحاول تقوم و احمد بيسندها
ااه كويسه يا حبيبتى متقلقيش
احمد : انتى كل متيجى تشوفيها و هى تعبانه توقعى الوقعه دى و يغم عليكى كدا و توقفيلى قلبى
سليم : الله على الرومانسيه يا سيدى قال كدا لاحمد و هو بيشد كرسى المكتب علشان شيماء تقعد عليه
الى يشوفك دالوقت ميشوفكش و انت بتكب الميا على وشها
ريم بضحك : اه و الله يا سليم معاك حق
شيماء و هى بتبص على هدومها : انا هدومى كلها اتبلت انت كبايه هليا ميا اد ايه
سليم بضحك : دا يا ريته كب دا لطشك بالميا كدا
بالكبايه الى هناك دى
انا هروح اجيبلكم حاجه تشربوها
و دخل سليم ال
