RUH EŞİM

KARANLIK YÜZLER

Karşımda ki kişiye öylece baka kaldım, yıllar sonra tekrar karşımdaydı, tek bir farkla ; değişmişti. Tanıdığım noyan değilde bambaşka biriydi, yolda görsem tanıyamazdım. Üzerimde ki şaşkınlığı attım " noyan" dedim. Kelimeler benden bağımsız gibi dudaklarımdan çıkmıştı sanki adı dilime kazınmış gibiydi. İsmini söylemem ile yüzünde bir gülümseme oluştu " Alisa" dediğinde, Bakışlarımı etrafta ki insanlarda gezdirdim, onca insanın arasında bir vampir vardı.

" merak etme karnım aç değil, aç olsa insanlardan kolay kolay beslenmem" bakışlarımı etraftan çektim ve noyana baktım, gözleri yeşil olmuştu ama her an patlaya bilecek bir volkan etkisi taşıyordu

" uzun süre oldu değişmişsin" dediğinde " sende" dedim ve arkasından ekledim " ses tonunu bilmesem tanıyamazdım seni" noyan güldü " sakin bir yere geçelim mi anlatmam gereken şeyler var" dediğinde başımı salladım. Noyan uzanıp elimi tuttu, bir insananın tenine göre teni soğuktu, ister istemez ürperdim cidden tenleri bu kadar soğuk muydu?

Noyan ile salondan çıktık, mutfak kısmına döndüğümüzde , mutfağa geçeceğimiz düşünür iken o beni şaşırtarak tam tersi temizlik malzemelerin odasına girdi, odaya girdikten sonra arkamızdan kapıyı kapattı. Odaya girer girmez yüzünde ki maskeden kurtuldu. Şimdi yüzünü net bir şekilde göre biliyordum. Yüz hatları daha belirgin olmuştu, gözleri yeşildi vampir olduğunu bilmesem normal bir genç adam sanırdım .

" neden geldin noyan, niye karşıma tekrar çıktın" dedim, noyan sessiz kaldı, hiç bir şey söylemedi. Yüzüme sadece bir süre baktı, bakışlarını kıstı yüzümü dikkatlice inceledi sonra da ise kollarımdan tutup sırtımı duvar ile buluşturdu, bu hareketine

" ne yapıyorsun" diye sormam ile elini ağzıma kapattı " sessiz ol" diye fısıldadı.

Başımı salladım, noyan elini çekti, çok fazla yakındık, nefeslerimiz bir birine karışıyordu.

Bakışları dudaklarıma kaydı, kısa bir süre dudaklarıma baktı, dili ile dudaklarını ıslattı, benim bakışlarım da onun dudaklarına kaydı. Bir süre ikimiz de öylece baktık. Noyan sakince nefesini yüzüme doğru üflediğin de gözlerimi kapattım, güldüğünü işittim sonra da ise bir kaç silah sesi ve ardından çığlıklar. Panikle gözlerimi açtım, noyan ise işaret parmağını dudaklarına koyup sus işareti yaptı.

Noyan kısık sesle " sakın burdan çıkma ne olursa olsun ne duyar isen duy çıkma" başımı salladım, aklıma babamın gelmesi ile " babam" dedim panikle " merak etme iyi" nefesimi dışarı verdim, geri çekildi

" sen dediğimi yap çıkma tamam mı?" başımı salladım. Noyan son kez gülümseyip odadan dışarı çıktı.

Kapıya gidip arkasından kitledim, kapıya kulağımı dayadım, dışarıdan sesler gelmiyordu, çığlık sesleri ve silah sesi yoktu aksine çok sessiz di.

Bir süre sonra yabancı bir ses duydum

" demek buradasın noyan" diyen bir kadın sesi, noyan güldü " Ben hep buradayım zaten aria" kadın güldü " biliyorum noyan biliyorum ama bildiğim bir şey daha var, senin bir eşin varmış zayıf noktan o bana lazım" dedi noyan kahkaha attı " onu sana vereceğimi kim söyledi aria" kadın da güldü " abin Alex" dedi.

Kısa bir süre sessizlik oldu ardından ise kavga sesleri en sonda ise " sakın noyan eğer adamımın kılına zarar gelir ise seni öldürürüm" noyan güldü " yıllar önce bende aynı şeyi söylemiştim sana ariya" dedikten sonra bir takım sesler duyuldu ardından ise bir el silah sesi. Silah sesi ile nefesimi tuttum.

Noyana bir şey mi olmuştu, hızla elimi kapının kilidine attım, noyan bana ne olursa olsun dışarı çıkma demişti. Sıkıntı ile nefesimi dışarı verdim, elimi kapının kilidinden çektim, tekrar kapıya kulağımı dayadım. Ses seda yoktu. Bir süre sonra kapının kolu zorlanması ile korku ile geri sıçradım.

" korkma Alisa benim" diyen noyanın sesi ile nefesimi dışarı verdim, hızla kilide uzanıp açtım, noyan kapıyı açtığın da dışarısı kan gölü olmuştu, bakışlarımı noyana çevirdim, üzerinde kanlar vardı.

"noyan" demiştim ki, noyan elimden tuttu ve beni dışarı çıkardı " yere bakma" diye uyardı. Dediğini yapıp yere bakmadım, zaten baksam midem almazdı, her yer kan gölü idi, kimisine boynu kopmuş iken kiminin de şah damarının olduğu yerden kan akıyordu.

Bakışlarımı noyana çevirdim, hiç bir yarası yoktu, ama durumuna bakılır ise adamlardan beslenmişti, yüz ifadesine bakılır ise de baya sinirli idi.

Noyan ile arka kapıdan çıktık, hiç bir şey konuşmadan doğruca babamın arabasına gider iken " babam noyan" dedim, bana bakmadan " baban iyi araba da bekliyor seni" dediğinde şaşırdım

" nasıl yani" diye sorduğumda çoktan arabaya gelmiştik. Noyan durdu " çık dışarı kızın iyi" demesi üzere arabanın kapısı açıldı ve babam dışarı çıktı.

Babamı görmem ile şaşkınlık dudaklarım aralandı " baba" dedim. Babam hızla yanımıza gelip beni kollarına aldı, sıkı sıkı sarıldı ve geri çekildi, bakışları ile vücudumu inceledi " çok şükür bir şeyin yok muş" dedi rahatlamış bir şekilde. Onu rahatlatmak için " iyiyim baba bir şeyim yok" bakışlarımı noyana çevirdim

" arkadaşım kurtardı beni" babamın bakışlarını noyana döndü " teşekkür ederim" dediğinde noyan anında babamın yakasına yapışıp arabaya yasladı, panikle noyanın kolunu tuttum " noyan bırak babamı" dedim. Noyan beni duymazdan gelip " hani abim ölmüştü" diye sordu dişlerinin arasından. Babam ise " özür dilerim ama başka çarem de yoktu" noyan babamın yakasından tutup kaldırdı ve sertçe kaputa vurdu. Babam acı ile yüzünü buruşturdu.

" sen onun itimisin yoksa" diye sordu. Babam panikle başını iki yana salladı

" hayır değilim ben sadece avcılardan kaçtım" bana baktı " kızım için" dedikten sonra noyana geri baktı. Burda her ne oluyor ise pek de iyi bir şey değildi.

Noyan hırsla babamın yakasını bıraktı ve geri çekildi, babam doğruldu, noyan ise işaret parmağını babama sallayarak

" eğer onun iti isen bil ki seni yaşatmam" bana baktı " avcılar alisayı arıyorlar, kolay kolay kimse bulamaz onu" bakışlarını babama çevirdi " eğer bulurlar ise ne seni yaşatırlar ne alisayı, seni anında öldürürler alisayı ise işkence yaparak" yutkundum. Noyanın bakışları beni buldu

" korkma kolay kolay bulamazlar asla" dediğinde " nasıl korkmayayım noyan söylesen, dediklerin normal bir şey mi sence" diye patladım. noyan sessiz kaldı

Bakışlarımı babama çevirdim " haberin var mı noyanın kim olduğundan yada ne olduğundan" diye sordum babam sessiz kalıp başını salladı. Olacak iş değildi babam noyanın vampir olduğunu biliyordu.

Keyiften uzak güldüm " cidden mi ya, peki onun benim ruh eşim olduğundan haberin var mı" diye sorduğumda noyan

" bizi bağlayan babandı zaten Alisa" demesi üzere bir şok daha yaşadım

" nasıl yani" diye sordum. Babam nefesini dışarı verdi " çünkü bende -" demişti arkadan bir el silah sesi duyuldu ardından ise noyanın yere diz çöktüğünü, noyanın yere düşmesi ile göğsümün ortasında bir acı hissettim sonrasında ise noyanın

" gidin" diyen acı dolu sesi.