(TEMPARA’S POV)
Iiling-iling na lamang ako na kinuha ko ang tray na pinaglalagyan ng mga pagkain ni Sir Fedelo. Muli akong tumingin sa babae na ngayon ay panay ang pahid pa rin ng luha dahil natakot ito kay Sir Fedelo. Alam kong gulat na gulat ito dahil sa ginawa ni Sir Fedelo sa kanya. Nakahinga na lamang ako ng malalim.
“Relax ka lang. Saka pasensya ka na rin kung ikaw ang pinagdala ko ng mga pagkain ni Sir Fedelo. Hindi ko naman kasi akalain na sisigawan ka niya. Kakain sana ako kaya inutos ko na lang sa ‘yo,” paghingi ko rin ng paumanhin sa babae.
“Ayos lang ‘yun Tempara. Ginusto ko rin naman na ako ang magdala ng mga pagkain. Saka hindi ko rin alam na pagagalitan niya ako. Nagulat lang talaga ako sa pagsigaw ni Sir Fedelo,” sagot nito sa akin habang panay ang pahid ng luha. Mata
