(TEMPARA’S POV)
Nang mailipat ako sa isang van ay napansin ko ang mga lalaking armado ang nandito rin sa loob ng van. Ngunit hindi ako nagsalita. Pero walang makapang takot sa aking dibdib. Hanggang sa mapatingin ako sa suot kong bracelet. May tracking device roon. Galing ‘yun kay Ms. Kricel. Ginagamit ko ito kapag may pinag-uutos sa akin si Ms. Kricel. Para alam daw niya kung na saan ako.
Ngunit magagamit ito ngayon ulit. Pasimple kong pinindot ang maliit na button para malaman ni Ms. Kricel kung na saan ako ngayon.
Mariin kong ipinikit ang aking mga tama. Humikab din ako lalo at inaantok ako sa mga pagmumukha ng mga lalaking kasama ko rito sa loob ng van. Kitang-kita ko naman na parang nainis sa akin ang isang lalaki. Kulang na lang ay tadyakan ako nito o ‘di kaya ay ibalibag papalab
