"And.... to tell you about what I feel for you."
Nanlalaki ang mga matang napataas ang tingin sa kaniya si Zoraida. Their eyes met and all she can see is sadness and longing.
Mapait na ngumiti si Lorenzo sa kanya. He was cool sitting in front of her, samantalang siya naman ay basang-basa na ang mukha dahil sa mga luhang patuloy na tumutulo sa mga mata dahil sa mga naririnig niya mula sa binata.
Hindi siya makapaniwala. Halo-halo ang mga emosyong nararamdaman niya sa dibdib niya. Hindi niya alam kung ano ang gagawin at kung ano ang sasabihin. She’s out of words to say something. Hindi niya rin alam kung maniniwala ba siya rito o hindi, lalo na dahil may malagim siyang kahapon tungkol sa salitang iyan. The last time she heard a man who confessing his love to a person na malapit sa kaniya
