Masada bir an için her şey dondu. Baran, bana dönüp baktığında gözlerinde anlam veremediğim bir şey vardı. Şaşkınlık mıydı, öfke mi, yoksa hayal kırıklığı mı? Ne düşündüğünü bilmiyordum ama bakışlarını benden alamıyordu. Sanki söyleyeceğim bir şey daha bekliyordu. Sanki beklenmedik bir şey yapmışım gibi…
Ama asıl mesele, Ömer Ağa’nın sesinin bir anda buz gibi kesilmesiydi.
“Bu rezaleti açıklasın birisi?”
Masadaki hâkimiyetin sarsıldığını hissediyordum. Kendi sessizliğim bile bu kadar gürültülü olabilir miydi? Belki de bu masaya ilk oturduğum andan beri Ömer Ağa benim ne söyleyip ne söylemeyeceğimi tartıyordu. Ve şimdi, benden hoşlanmadığını saklamaya bile gerek görmüyordu.
Baran hâlâ bana bakıyordu ama Ömer Ağa’nın sesi odadaki tüm havayı bıçak gibi kesti.
“Sen kimsin?
Başımı yavaşça
