Nihayet konağa gelmiştik.
Baran, konağın önünde elimi sıkıca tutarken derin bir nefes aldım. Gözlerimi devirmemek için kendimi zor tutuyordum.
“Bundan sonra herkes sana saygı gösterecek.” dedi Baran, kaşlarını hafifçe kaldırarak.
İç çektim. “Peki, nasıl olacak bu?”
Baran gözlerimin içine baktı. “Göreceksin.”
Daha fazla konuşmadan kapıyı çaldı. Birkaç saniye sonra kapıyı açan Ayşe’yi gördüğümde yüzündeki şaşkınlık her halinden belliydi.
“Siz…” diye mırıldandı gözlerini kırpıştırarak.
Baran başını hafifçe eğdi. “Babam odasına geçti mi?”
Ayşe hızla başını iki yana salladı. “Hayır, sizi bekliyordu.”
Baran, yüzünde hafif bir memnuniyetsizlikle başını salladı ve beni peşine takarak avluya doğru ilerledi. İçeri adım attığımızda, Ömer Ağa’nın taş masanın başında oturduğunu gördüm. Yüzü if
