Baran Bey gittikten sonra oda aniden boşalmıştı. O kadar sessizdi ki, kalbimin hızla attığını bile duymuyordum. Gözlerim hâlâ kapıya odaklanmışken, birden içeriye giren adımlar bana bir darbe gibi geldi. Aniden odada bir başka kadın belirdi. İlk başta yüzünü tam göremedim, ama adımlarından, duruşundan tanıdım. Baran Bey'in nişanlısıydı. O kadar netti ki, her şeyi hemen fark etmiştim.
Kadın, ceketinin eteklerini düzeltip gözlerini bana dikerek bir adım attı. Amacının tam olarak ne olduğunu bilmiyordum ama bakışlarında asla iyi şeyler görmüyordum.
“Demek burada yalnızsın, Efsun?” dedi, sesi alaycı ama bir o kadar da soğuk. ''Az önce Baran'ın buradan çıktığını gördüm yeniden. Sanırım onunla yalnız kalmayı seviyorsun. Hem de nişanlı bir adamla.''
Bütün vücudum gerildi ama başımı dik tutmay
