ตอน พ่อผัวพันธุ์อึด
เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศในคฤหาสน์อัครเดชายังคงอึมครึมจากพายุอารมณ์เมื่อวาน
คุณเหมเดินเข้ามาหาฉันที่กำลังจัดโต๊ะอาหาร ใบหน้าของเขาดูสำนึกผิดและอิดโรย เขาเอื้อมมือมากุมมือฉันไว้แน่น สายตาเว้าวอนขอความเห็นใจ
"ริสาครับ ผมขอโทษ" เสียงของเขาสั่นเครือ "เมื่อวานผมโกรธมากจนขาดสติ ผมผิดเองที่ลงไม้ลงมือกับคุณ ผมขอโทษจริงๆ ยกโทษให้ผมนะครับ"
เขายกมือฉันขึ้นมาจูบซ้ำๆ "ผมแค่อยากมีลูกมาก ผมกดดันมาก พอรู้ว่าโดนโกหกมันเลยหน้ามืด ผมสัญญาว่าจะไม่ทำแบบนี้อีก"
ฉันมองสามีด้วยความรู้สึกที่บรรยายไม่ถูก ความโกรธเคืองเรื่องตบหน้ามันมลายหายไปเมื่อเห็นท่าทีของเขา เพราะลึกๆ แล้วฉันรู้ตัวดีว่าฉันทำผิดต่อเขามากกว่านั้นร้อยเท่าพันเท่า ทั้งนอกใจ ทั้งโกหก และตอนนี้ฉันกำลังวางแผนจะท้องกับพ่อของเขาเอง
"ไม่เป็นไรค่ะคุณเหม ริสาเข้าใจ" ฉันยิ้มแห้งๆ ลูบแก้มเขาเบาๆ "ริสาก็ผิดที่โกหกคุณ แต่ริสาทำไปเพราะรัก
