IMINULAT ni Ricky ang kanyang mata kinabukasan, ito ay matapos ang araw na tinalo nila ang Lumangbayan. Hindi na nga niya maalala kung anong oras na siya nakatulog kagabi. Ang tanging tanda niya ay pagod na pagod siya at sa paglapat ng kanyang likod sa higaan ay nakatulog na lang siya nang hindi namamalayan.
Iginalaw-galaw niya ang kanyang binti at bisig habang nakahiga. May kaunting hapdi roon na dulot ng laro kahapon, pero ito ay normal na nararamdaman niya kapag may laro sila. Sumasakit nang sandali ang ilan sa kanyang mga muscles at nawawala rin naman ito sa pagdaan ng mga araw.
“Kailangan ko nang bumangon!” bulalas ni Ricky at mabilis siyang tumayo mula sa pagkakahiga. Sandali pa nga siyang huminga nang malalim bago tuluyang lumabas ng kanyang silid.
“Magandang umaga anak,
