GABRIELLA'S POV
“Lu–Lumayo ka nga sa ‘kin, Sir Vandave,” gagad ko dahil kulang na lang ay pumasok sa akin ang sandata niya. At nangangatog naman ang tuhog ko.
“Ba’t mo ‘ko pinalalayo sa ‘yo? Ako ‘tong nakasandal, pero ako ang lalayo? Saka ba’t kabado ka na naman?” ngisi niya sa akin, sabay tingin sa nakabukól na pagkalalakī niya. “Dahil ba rito, kaya natakot ka?” muling ngisi niya, kaya naman umatras ako sa kanya.
“Hi–Hindi naman ako natatakot diyan dahil sanay na ‘ko,” lunok ko dahilan upang matawa siya.
“Sanay ka na? Pero umaatras ka?” napapailing na wika niya at lumapit siya sa akin at muli na naman akong umatras.
“Di–Diyan ka lang, Sir Vandave, diyan ka lang,” pagpigil ko sa kanya, ngunit isa pang atras ko’y pader na ang nasa likuran ko.
“Bakit ba, ha? Bumukol lang ang tt ko’
