-ŞEYDA-
Tımarhanenin önüne geldiğimizde ben kapıdaki tabelaya, doktor ise bana bakıyordu. Birkaç dakika öylece durdum. Sonra ise doktora öncülük ettim ve onun arkasından hastaneye giriş yaptım... Güçlü olmam gerekiyordu, güçlü bir kadın olmalıydım. Ama cenazeye gelmiş havamı asla yenemiyordum. Hastanenin her yeri duvarlarla değil, çığlıklarımla örülüydü. Kendi mezarımın başına dua okumaya gelmiş gibi hissediyordum. İçimde koca bir boşluk vardı. Merdivenlerden yukarı çıktığımızda Cabir tam karşıda bizi bekliyordu. Onun o iğrenç suratını görünce kusmak istemiştim. Bir adım daha atamadım, doktor fark etti bu durumu ve benimle birlikte duraksadı.
" Sen odana geç Şeyda. Ben doktorunla konuşacağım, sonra da yanına uğrayacağım. " dedi.
" İnandın mı? Geldim işte buraya... İnandın mı bana? " di
