25/Öyleyse Öpebilirim!

2105 Words

-ŞEYDA Miraç bir hışımla kulübeye girdiğinde bende neredeyse yeni uyanmıştım. Ellerinde bir sürü poşet vardı fakat çok kötü görünüyordu. Gözleri kan çanağına dönmüştü ve yüzü kıpkırmızıydı. Adeta burnundan soluyordu. Söylediği saatten de bir hayli geç gelmişti. Belli ki iyi şeyler olmamıştı. Onu neredeyse ilk kez bu kadar tuhaf bir ifadeyle görüyordum. Sanki kendinde değil gibiydi. Kulübeye girdiğinde yüzüme bile bakmamıştı. Sadece elindeki poşetleri masanın üzerine bırakmış sonrada dolapları açmıştı. Getirdiği bir kaç parça kıyafeti yerine yerleştirdikten sonra aldığı sebze ve meyveleri de öfkeli bir şekilde mini buz dolabına yerleştirdi. Sonrada küçük masayı yatağımın yanına yaklaştırıp önüme bir tepsi koydu. Tepsinin içinde hazır aldığı yemekler vardı.  " İyi misin? " diye sordu sonra

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD