VIA’s POV
Kanina nagawa ko pang pagtakpan kung anuman ang naramdaman ko sa ginawa namin ni Kadax. Isang paraan ko para malaman niyang balewala sa akin ang ginawa niyang paghalik sa pagsasabi ko na boring. Pero bakit ngayon, sa tuwing pumipikit ako, iyong pangyayaring iyon ang nakikita ko?
Kung boring? Hindi dapat iyon tumagal ng ganoon. Hindi rin ako napayakap sa batok niya kahit siya ang naglagay.
“Via, huwag mong sabihin na may nararamdaman ka para kay Kadax? Hindi kaya, kaya ka nagseselos kay April, dahil may namumuo sa puso mo na bago sa iyong pakiramdam? Anong bago?”
Kanina pa ako tinawag ni Manang Perla para kumain ng lunch pero hindi ako bumaba. Sigurado ako na nandoon si Kadax. Hindi ko alam kung paano ko siya haharapin?
Hindi ko na matandaan kung anong taon iyon. Bata pa ako
