สีหน้าของวิตอเรียเต็มไปด้วยความพิศวง เธอเบนสายตามองสตรีที่อยู่ในอ้อมแขนของท่านนักเวทลูเซียนด้วยแววตาที่ไม่ไว้ใจ
สตรีผมสีดำ ดูก็รู้ว่าเป็นเพียงแค่สามัญชนเท่านั้น มีดีก็แค่ใบหน้าที่งดงามแต่ทว่ายังห่างชั้นเรื่องความงามกับเธอที่เป็นนางเอกของเรื่องนี้มากมายนัก แล้วเธอไม่เห็นเคยรู้มาก่อนเลยว่าท่านลูเซียนมีคนรักแล้ว บุรุษที่ชื่นชอบการเก็บตัวอยู่ในหอคอยลอยฟ้าของเขามีคนรักได้อย่างไรกัน
“นี่..ข้าบอกเจ้าไปแล้วไงว่าเราไม่รู้จักกัน อย่ามาล้ำเส้นให้มากนักนักบุญหญิงส้มหล่น ไฟกระจอกๆ แบบนั้นไม่ว่าใครก็สามารถดับได้ทั้งนั้นไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าหรอก หากไม่อยากให้ข้าแหกหน้าเจ้าตรงนี้ต่อหน้าชาวบ้านแล้วละก็ รีบๆ ไสหัวไปเพื่อปั้นหน้ายิ้มแย้มแสนอ่อนโยนพวกนั้นหลอกลวงชาวบ้านต่อไปเถิด..”
รอยยิ้มบนใบหน้าของวิตอเรียพลันจางหาย เธอปล่อยมือออกจากแขนของท่านนักเวทลูเซียนอย่างไร้เรี่ยวแรง
ความรู้สึกของเขาที่ว่า -200 ไม่
